Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 96

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Сәббих» — пакьләү, тиңдәшсез дип тану, барлык кимчелекләрдән арындыру.

— «Бисми раббикәл-газыйм» — Бөек Раббыңның исеме белән (яки аның исеменә сыенып).

Аять тәфсире:

Ий, Мухәммәд пәйгамбәр! Бу сүрәдә сөйләнгәннәрнең барысы да — хакыйкатьнең үзе, шик-шөбһәсез хак сүз. Кәферләрнең һәм Аллаһка каршы чыгучыларның ялган сүзләренә, аларның Аллаһыга ялган нисбәт бирүләренә һәм аның турындагы начар фикерләренә игътибар итмә. Аларның бу сүзләреннән йөз чөер, алар белән бәхәсләшүдән тукта, чөнки аларның сүзләре үзләренә каршы шәһадәт бирә. Киресенчә, син Раббыңның олы исемен пакьлә, аны һәртөрле кимчелектән, тиңдәшлектән, бала-чагадан һәм аның бөеклегенә ярашмаган һәрнәрсәдән арындырып тәсбих әйт. Аның Бөеклеген, кодрәтен һәм камиллеген танып, аңа гыйбадәт кыл. Бу әмер — Аллаһның олуглыгы каршында тәүбә итү, аның ярлыкавын сорау һәм аңа гына таяну белән тәмамлана.

Гыйбрәтләр:

— Кеше һәрвакыт Аллаһны тәсбих әйтергә, ягъни аны һәртөрле кимчелектән пакьләргә тиеш, чөнки Аллаһ — Бөек, аның кодрәте чиксез.

— Кәферләрнең һәм каршы чыгучыларның сүзләренә җавап бирүнең иң яхшы юлы — алар белән бәхәсләшү түгел, ә Аллаһны тәсбих әйтеп, аның бөеклеген раслау.

— Бу аять мөэминнәргә Аллаһның бөеклеген һәрчак искә тотып яшәргә өйрәтә, бу аларның иманын ныгыта һәм күңелләренә тынычлык бирә.

— Тәсбих әйтү — кешенең Аллаһка якынлашуының иң гади һәм иң көчле юлы, ул телдә дә, йөрәктә дә булырга мөмкин.