Sure Vâkıa — Ayet 96

Kelime Anlamları:

• فَسَبِّحْ: Tesbih et, Allah'ı her türlü eksiklikten tenzih et, O'nu yücelt.
• بِاسْمِ رَبِّكَ: Rabbinin adıyla, O'nun adını anarak.
• الْعَظِيمِ: Büyük, yüce, her türlü ululuk ve azamet sahibi olan.

Tefsir:

Ey Resul! Bu sana anlatılanlar, hakkın ta kendisidir, şüphe götürmez bir kesinlik taşır. Artık sen de bu hakikatin ışığında, Rabbini her türlü eksiklikten, noksanlıktan ve yaratılmışlara ait sıfatlardan tenzih et. O'nun yüce adını anarak tesbih et; çünkü O, büyüklükte eşi benzeri olmayan, azameti her şeyi kuşatan, kudreti her şeye yeten Yüce Rabbindir.

Bu emir, aynı zamanda müminlere de bir yön gösterir: Zalimlerin ve inkârcıların sözlerine, iftiralarına ve batıl iddialarına aldırış etme; onların dedikleriyle meşgul olup da hakikatten uzaklaşma. Bilakis, Rabbini tesbih ederek O'na yönel, O'na sığın ve O'nun yüceliğini dile getir. Çünkü Allah, onların O'na yakıştırdığı her türlü noksanlıktan ve batıl inançtan çok yücedir, çok uzaktır.

Bu ayet, kulun hayatında sürekli bir zikir ve tesbih hali yaşaması gerektiğini hatırlatır. Namazda, dua ederken, sevinçte ve üzüntüde, her an "Sübhâne Rabbiye'l-Azîm" diyerek Rabbini yüceltmek, kalbi huzura kavuşturur, imanı güçlendirir ve kişiyi dünyanın geçici meşguliyetlerinden alıkoyarak ahiret bilinciyle yaşamaya sevk eder.

Sevgili kardeşim! Bu ayet, bize hayatın her anında Allah'ı anmayı ve O'na olan bağlılığımızı tazelemeyi öğretiyor. Ne zaman bir sıkıntıya düşsen, ne zaman bir zorlukla karşılaşsan, ne zaman kalbin daralsa, hemen "Sübhâne Rabbiye'l-Azîm" de. Çünkü O'nun yüceliği karşısında bütün sıkıntılar küçülür, bütün dertler hafifler. Rabbini tesbih eden bir kalp, asla karamsarlığa düşmez; çünkü o, her şeyin sahibi olan Yüce Allah'ın kudretine ve rahmetine güvenir. Bu tesbih, seni dünyanın geçici süslerine aldanmaktan korur, ahiretini mamur eder ve Rabbine olan yakınlığını artırır. Unutma ki, Allah'ı anan kalpler ancak huzur bulur.