سورت واقعه — آیت 96

د کلمو معناګانې:

• فَسَبِّحْ: پاکي بیان کړه، له ټولو عیبونو او کمزوریو څخه پاک وبوله.
• بِاسْمِ رَبِّكَ: د خپل رب په نامه سره.
• الْعَظِيمِ: لوی، چې له هر عظمت او لویوالي څخه لوړ دی.

د آیت تفسیر:

نو ته خپل لوی رب د هر هغه څه څخه پاک او منزه وبوله چې د ظالمانو او منکرانو له خوا ویل کیږي. د هغه د نامه تقدیس وکړه او له ټولو نیمګړتیاوو څخه یې پاک وبوله. دا چې دا قرآن چې تا ته نازل شوی، حق اليقين دی، چې په هغه کې هېڅ شک او شبهه نشته. نو ته د دې پر ځای چې د دوی په خبرو او اعتراضونو غمګین شې، د خپل رب د تسبیح او عبادت په لور مخ کړه، او له دوی د هغو ناوړه خبرو څخه مخ واړوه چې د الله تعالی په اړه یې کوي. دا امر د کافرانو له خبرو څخه د مخ اړولو او د آخرت او د الله تعالی د عبادت په لور د مخ کولو حکم دی.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د تسبیح او تقدیس اهمیت ښیي، چې د هغه ذات له هر عیب او نقص څخه پاک دی.
• مونږ ته دا درس راکوي چې د مخالفانو په خبرو او اعتراضونو باید نه خپه کېږو، بلکې د الله تعالی په ذکر او عبادت سره خپل زړه آرام کړو.
• دا آیت مونږ ته د قرآن د حقانیت او یقیني والي خبر راکوي، چې په هغه کې هېڅ شک نشته.
• مونږ ته دا تعلیم راکوي چې د الله تعالی د لویوالي په مقابل کې باید عاجزي او تواضع وکړو او د هغه د نعمتونو شکر وباسو.