Сураи Ат-Талак Оят 2 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун ба поёни муддат расиданд ё ба ваҷҳе некӯ…

Ат-Талак · 2/12

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Талак

فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا ۝٢

🔤 Transliteration

Fa izaa balaghna ajalahunna fa amsikoohunna bima`roofin aw faariqoohunna bima`roofinw wa ashhidoo zawai `adlim minkum wa aqeemush shahaadata lillaah; zaalikum yoo`azu bihee man kaana yu`minu billaahi wal yawmil aakhir; wa many yattaqil laaha yaj`al lahoo makhrajaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва чун ба поёни муддат расиданд ё ба ваҷҳе некӯ нигоҳашон доред ё ба ваҷҳе некӯ аз онҳо ҷудо шавед ва ду тан одил аз худатонро ба гувоҳӣ гиред. Ва барои Худо гувоҳиро ба ростӣ адо кунед. Ҳар киро ба Худову рӯзи қиёмат имон дорад, инчунин панд медиҳанд. Ва ҳар кӣ аз Худо битарсад, барои ӯ роҳе барои берун шудаи қарор хоҳад дод

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои асосӣ:

«بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ»: ба охири мӯҳлати идда расиданд ё наздик шуданд.
«فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ»: бо некӯӣ нигоҳ доред (яъне ба онҳо баргардед).
«فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ»: бо роҳи некӯ аз онҳо ҷудо шавед.
«ذَوَيْ عَدْلٍ»: ду шоҳиди одил ва боинсоф.
«مَخْرَجًا»: роҳи баромад аз тангию душворӣ.

Тафсири оят:

Ҳангоме ки занони талоқдодашуда ба охири мӯҳлати иддаи худ наздик мешаванд, шумо — эй мардон — ду роҳ доред: ё бо некӯӣ ва бе озор ба онҳо баргардед ва ҳуқуқи онҳоро пурра адо кунед, ё онҳоро бо роҳи шоиста ва бе зулм озод кунед, то иддаашон ба охир расад ва худашон соҳиби қарори худ шаванд. Дар ҳар ду ҳолат бояд ду марди одилро шоҳид гиред, то ки ҳеҷ баҳсу низоъ боқӣ намонад. Эй шоҳидон, шуҳадоти худро танҳо барои ризои Худо адо кунед ва дар он ҳеҷ манфиату тарафдорӣ ва хашму ғаразро ба назар нагиред. Ин аҳкому насиҳатҳо барои касонест, ки ба Аллоҳ ва рӯзи қиёмат имон доранд; зеро танҳо чунин касон аз мавъиза фоида мегиранд. Ва ҳар кас аз Аллоҳ битарсад — яъне амрҳои Ӯро иҷро кунад ва аз манъкардаҳояш парҳез кунад — Худованд барои ӯ роҳи баромад аз ҳар тангию душворӣ қарор медиҳад ва асбоби ризқу осоишро аз ҷое ки ба гумон ва ҳисобаш намеояд, фароҳам месозад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адлу инсоф аст; ҳатто дар ҷудоӣ низ бояд ҳуқуқи зан риоя шавад ва аз озор кардан парҳез карда шавад.
Шоҳид гирифтан ва адои шуҳадат барои Худо сабаби ҳифзи ҳуқуқҳо ва пешгирии низоъҳост, ки ин худ нишонаи ҳикмати бузурги ин дин аст.
Оят ба мо меомӯзад, ки тақво ва парҳезгорӣ калиди кушоиш аст; ҳар кас аз Аллоҳ битарсад, Худованд барои ӯ роҳи наҷот ва ризқро аз ҷои ғайричашмдошт мекушояд.
Ин ваъдаи Худо дилҳоро ором медиҳад ва ба бандагони муъмин умед мебахшад, ки ҳеҷ тангие бе роҳи баромад намемонад.
Оят моро ба имон ба Аллоҳ ва рӯзи қиёмат ҳидоят мекунад, зеро касе ки ба ин ду бовар дорад, аз насиҳатҳои Худо фоида мегирад ва дар ҳаёти худ ба онҳо амал мекунад.

📜 Оят 1-4 — Сураи Ат-Талак

1يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ ۖ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِن بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ ۚ لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَٰلِكَ أَمْرًا

Эй паёмбар, агар занонро талоқ медиҳед, ба вақти идда талоқашон диҳед. Ва шумори иддаро нигаҳ доред. Ва аз Худои якто—Парвардигорагош битарсед. Ва ононро аз хонаҳояшон берун накунед. Ва аз хона берун нараванд, магар он ки ба ошкоро коре зишт кунанд. Инҳо аҳкоми Худованд аст ва ҳар кӣ аз он таҷовуз кунад, ба худ ситам кардааст. Ту чӣ донӣ, шояд Худо аз ин пас амре тоза падид оварад.

2فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ۚ ذَٰلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا

3وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ ۚ وَمَن يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ ۚ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا

ва аз ҷое, ки гумонашро надорад, рӯзиаш медиҳад. Ва ҳар кӣ бар Худо таваккал кунад, Худо ӯро кофист. Худо кори худро ба иҷро мерасонад ва ҳар чизро андозае қарор додааст.

4وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِن نِّسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ ۚ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَن يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ ۚ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا

Агар дар шубҳа ҳастед, аз миёни занонатон аз онҳое, ки аз ҳайз маъюс шудаанд ва онҳое, ки ҳанӯз ҳайз нашудаанд, иддаашон се моҳ аст. Ва иддаи занони ҳомила ҳамон вазъи ҳамл (таваллуд) аст. Ва ҳар кӣ аз Худо битарсад, Худо корашро осон хоҳад кард.

← Оят 1 📖 Ат-Талак Оят 3 →

Ат-ТалакФеҳристи Қуръон

12Оят

MedinanRevelation

2Оят

Тарҷума — Ат-Талак 2

Сураи Ат-Талак Оят 2 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун ба поёни муддат расиданд ё ба ваҷҳе некӯ…

Сураи Оят 2/12 — Сураи Ат-Талак الطلاق (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Талак Гӯш кун, Сураи Ат-Талак Тарҷума, Сураи Ат-Талак mp3, Сураи Ат-Талак pdf. Оят 1–4. Ба Тоҷикӣ: Русский.