Сураи Аль-Хакка — Оят 2

1. Маънои калимаҳо:

• Ҳоққа: Рӯзи қиёмат аст, ки вуқуъи он ҳатмӣ ва бешубҳа аст. Аз решаи «ҳаққ» гирифта шуда, маънои воқеӣ ва собитшударо дорад.

1. Тафсири оят:

Ин оят баъд аз зикри «Ҳоққа» дар ояти пеш меояд ва барои бузург доштани ин рӯз ва нишон додани аҳамияти он савол медиҳад: «Ҳоққа чист?» Ин савол барои тааҷҷуб ва ҳайрат аст, на барои пурсиши оддӣ. Гӯё мехоҳад бигӯяд, ки Ҳоққа он қадар бузург ва даҳшатнок аст, ки ақлҳо аз дарки он оҷиз мемонанд. Ин рӯз ҳамон рӯзи қиёмат аст, ки ваъда ва таҳдидҳои Худованд дар он ба вуқуъ мепайванданд. Ҳеҷ кас наметавонад аз он фирор кунад ё онро инкор намояд. Саволи «Ҳоққа чист?» барои он аст, ки инсонҳо андозаи бузургии он рӯз ва сахтии ҳолашро дарк кунанд ва барои он омода шаванд.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят инсонро ба андеша водор мекунад, ки рӯзи қиёмат воқеият аст ва ҳеҷ шакке дар он нест.
• Бузург доштани рӯзи қиёмат моро ба тақво ва амалҳои нек ҳидоят мекунад.
• Саволи тааҷҷубомез нишон медиҳад, ки ин рӯз он қадар бузург аст, ки тасвири он барои ақли инсон душвор аст.
• Ин оят моро ба ёдоварии неъматҳои Худованд ва тарс аз азоби Ӯ ташвиқ мекунад.
• Дарк кардани бузургии рӯзи қиёмат ба инсон кӯмак мекунад, ки дар дунё ба корҳои беҳуда машғул нашавад ва ба охират таваҷҷӯҳ кунад.