Сураи Аль-Бакара Оят 177 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Некӣ он нест, ки рӯи худ ба ҷониби машриқу мағриб…

Аль-Бакара · 177/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

۞ لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ۝١٧٧

🔤 Transliteration

Laisal birra an tuwalloo wujoohakum qibalal mashriqi walmaghribi wa laakinnal birra man aamana billaahi wal yawmil aakhiri wal malaaa `ikati wal kitaabi wan nabiyyeena wa aatalmaala `alaa hubbihee zawilqurbaa walyataa maa walmasaakeena wabnas sabeeli wassaaa`ileena wa firriqaabi wa aqaamas salaata wa aataz zakaata walmoofoona bi ahdihim izaa `aahadoo wasaabireena fil baasaaa`i waddarraaa`i wa heenal baas; ulaaa`ikal lazeena sadaqoo wa ulaaa `ika humul muttaqoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Некӣ он нест, ки рӯи худ ба ҷониби машриқу мағриб кунед, балки некӯкор касест, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат ва фариштагон ва китоби Худо ва паёмбарон имон оварад. Ва моли худро, бо он ки дӯсташ дорад, ба хешовандону ятимон ва дармондагону мусофирон ва гадоёну дарбандмондагон бубахшад. Ва намоз бигузорад закот бидиҳад. Ва низ касоне ҳастанд, ки чун аҳде мебанданд, ба он вафо мекунанд. Ва онон, ки дар бенавоиву беморӣ ва ҳангоми ҷанг сабр мекунанд, инҳо ростгӯён ва парҳезгоронанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

الْبِرّ: некӣ, хайр, ҳар амали некӯе, ки бандаро ба биҳишт мерасонад.
ذَوِي الْقُرْبَى: хешовандони наздик.
الْيَتَامَى: ятимон — кӯдаконе, ки падарашон вафот кардааст ва ҳанӯз ба синни балоғат нарасидаанд.
الْمَسَاكِين: мискинон — касоне, ки фақр онҳоро ба тангӣ овардааст.
ابْنَ السَّبِيل: мусофири роҳгузар — касе, ки дар сафар мондааст ва ба кумак ниёз дорад.
السَّائِلِينَ: саволикунандагон — касоне, ки аз сабаби шадидии ниёз маҷбур шудаанд, ки савол кунанд.
فِي الرِّقَاب: озод кардани ғуломон ва асирон.
الْبَأْسَاء: тангию фақр ва шадидӣ.
الضَّرَّاء: беморӣ ва ранҷу дард.
حِينَ الْبَأْس: вақти ҷанг ва набард.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят мефармояд, ки некӣ ва хайри ҳақиқӣ танҳо дар рӯй овардан ба тарафи шарқ ва ғарб нест — яъне танҳо дар самти намоз хондан ва ихтилоф дар бораи қибла набошад. Балки некии комил дар он аст, ки инсон ба Худои ягона имон оварад, ба рӯзи қиёмат бовар кунад, ба ҳамаи фариштагон, ба ҳамаи китобҳои нозилшуда ва ба ҳамаи паёмбарон бидуни фарқгузорӣ имон биёрад.

Сипас Худованд сифатҳои некандӯшонро баён мекунад: онҳо молро бо вуҷуди дӯст доштан ва ниёз доштан ба он, ба хешовандони наздик, ба ятимон, ба мискинон, ба мусофирони роҳгузар, ба саволикунандагон ва барои озод кардани ғуломон ва асирон медиҳанд. Ҳамчунин намозро барпо медоранд ва закотро адо мекунанд. Онҳо вафои худро ба аҳд нигоҳ медоранд, ҳар гоҳ аҳд банданд. Ва дар ҳолати фақру тангию беморӣ ва вақти ҷангу набард сабр мекунанд ва намегурезанд.

Ҳамин гуна одамон ҳастанд, ки дар имон ва амали худ ростқавл буданд, ва ҳаминҳо ҳастанд, ки аз азоби Худо парҳезгорӣ карданд ва аз гуноҳҳо дурӣ ҷустанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ислом дини амал ва ҳақиқат аст, на танҳо зоҳир ва расму одат. Некӣ дар имону амали нек аст, на дар шаклу самти зоҳирӣ.
Имон бояд комил бошад: ба Худо, рӯзи охират, фариштагон, китобҳо ва паёмбарон — ҳамагӣ якҷоя.
Дастгирии хешовандон, ятимон, мискинон, мусофирон ва ниёзмандон аз муҳимтарин амалҳои нек аст, ки Худо онро дӯст медорад.
Намоз ва закот ду рукни муҳими ислом ҳастанд, ки бояд бо ихлос ва дурустӣ адо шаванд.
Вафои ба аҳд ва сабр дар сахтиҳо аз сифатҳои муъминони ростқавл аст.
Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини раҳмат, адолат ва некӯкорӣ аст ва ҳар кас ба ин сифатҳо ороста шавад, аз парҳезгорон ва ростқавлон хоҳад буд.

📜 Оят 175-179 — Сураи Аль-Бакара

175أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَىٰ وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

Инҳо гумроҳиро ба ҷои ҳидоят хариданд ва азобро ба ҷои омурзиш. Чӣ чиз бар оташ босабрашон сохта?

176ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتَابِ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ

Зеро, ки Худо китобро ба ҳақ нозил кард ва касоне, ки дар китоби Худо ихтилоф мекунанд, дар мухолифате (зиддияте) дур аз савобанд.

177۞ لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ

178يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Эй касоне, ки имон овардаед, дар бораи куштагон бар шумо қасос муқаррар шуд: озод дар баробари озод ва банда дар баробари банда ва зан дар баробари зан. Пас ҳар кас, ки аз ҷониби бародари худ афв гардад, бояд, ки бо хушнудӣ аз паи адои хунбаҳо равад ва онро ба тарзе некӯ ба ӯ пардозад. Ин ҳукм сабукиву раҳмест аз ҷониби Парвардигоратон ва ҳар кӣ аз он рӯй гардонад, насиби ӯ азобест дардовар!

179وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

Эй хирадмандон, шуморо дар қасос кардан зиндагист. Шояд ки битарсед!

← Оят 176 📖 Аль-Бакара Оят 178 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

177Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 177

Сураи Аль-Бакара Оят 177 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Некӣ он нест, ки рӯи худ ба ҷониби машриқу мағриб…

Сураи Оят 177/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 175–179. Ба Тоҷикӣ: Русский.