Сураи Аль-Бакара Оят 178 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, дар бораи куштагон бар шумо…

Аль-Бакара · 178/286

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ ۝١٧٨

🔤 Transliteration

Yaaa ayyuhal lazeena aamanoo kutiba alaikumul qisaasu fil qatlaa alhurru bilhurri wal`abdu bil`abdi wal unsaa bil unsaa; faman `ufiya lahoo min akheehi shai`un fattibaa`um bilma`roofi wa adaaa`un ilaihi bi ihsaan; zaalika takhfeefum mir rahbikum wa rahmah; famani` tadaa ba`da zaalika falahoo `azaabun aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй касоне, ки имон овардаед, дар бораи куштагон бар шумо қасос муқаррар шуд: озод дар баробари озод ва банда дар баробари банда ва зан дар баробари зан. Пас ҳар кас, ки аз ҷониби бародари худ афв гардад, бояд, ки бо хушнудӣ аз паи адои хунбаҳо равад ва онро ба тарзе некӯ ба ӯ пардозад. Ин ҳукм сабукиву раҳмест аз ҷониби Парвардигоратон ва ҳар кӣ аз он рӯй гардонад, насиби ӯ азобест дардовар!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

Қисос: ҷазои ҷинояткор ба мисли ҷинояти ӯ, яъне қотилро ба қатл расондан.
Кутиба: фарз карда шуд, воҷиб гардид.
Ал-ҳурру бил-ҳурр: озод ба озод.
Уфия: бахшида шуд, афв гардид.
Фаттибоъ: пайравӣ кардан, талаб кардан.
Бил-маъруф: бо некӯӣ, бо роҳи шоиста.
Адоун илайҳи би-иҳсон: пардохтан ба ӯ бо некӯкорӣ.
Иътадо: аз ҳад гузашт, таҷовуз кард.

Тафсири оят:

Эй касоне, ки ба Худо ва Расули Ӯ имон овардаед ва ба шариати Ӯ амал мекунед, Худованд бар шумо фарз кард, ки дар бораи кушташудагон қисосро ҷорӣ намоед — яъне қотили қасдро ба қатл расонед, ба шарти баробарӣ ва монандӣ: озод ба озод, ғулом ба ғулом ва зан ба зан кушта мешавад.

Пас агар касе аз тарафи бародари худ — яъне валие аз валиёни хунхоҳ — чизе бахшида шавад, яъне аз қисос даст кашад ва ба гирифтани дия (хунбаҳо) ризо диҳад, пас бояд тарафи хунхоҳ бо некӯӣ ва нармӣ дияро талаб кунад ва қотил низ дияро бо некӯкорӣ, бе таъхир ва бе камӣ бипардозад.

Ин афв кардан ва гирифтани дия сабукӣ ва раҳмате аз Ҷонибгори шумост, зеро дар он осонӣ ва манфиат аст. Пас ҳар касе баъд аз ин афв ва қабули дия аз ҳад гузарад ва қотилро бикушад, барои ӯ азоби дардовар аст — ё дар дунё ба қисос ва ё дар охират ба оташи дӯзах.

Дар ин оят Худованд ба бандагони муъмин фармудааст, ки дар ҷомеаи исломӣ адолат барқарор бошад ва хунрезии беҷазо намонад. Аммо дар баробари ин, роҳи афв ва оштӣ низ кушода аст, то ки адоват ва кин дар дилҳо боқӣ намонад ва мардум ба сулҳу осоиш бирасанд. Ин ҳукм барои уммати исломӣ сабукӣ ва раҳмат аст, зеро пеш аз ин барои яҳудиён қисос ҳатмӣ буд ва афв ҷоиз набуд, ва барои насрониён дия ҳатмӣ буд ва қисос ҷоиз набуд. Аммо ин уммат метавонад аз байни ин ду яке ро интихоб кунад — ин раҳмате аз ҷониби Парвардигор аст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

Ислом дини адолат аст: ҳаёти инсон арзиш дорад ва хунрези беҷазо намемонад.
Ислом роҳи афв ва бахшоишро низ кушода мегузорад, то ки мардум метавонанд бо сулҳ ва оштӣ мушкилотро ҳал кунанд.
Худованд ба бандагони худ осонӣ мехоҳад, на душворӣ; Ӯ роҳҳои гуногуни ҳалли масъаларо пешниҳод мекунад, то ҳар кас мувофиқи ҳолати худ амал кунад.
Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини раҳмат ва ҳикмат аст: ҳам адолатро таъмин мекунад ва ҳам ба мардум имкон медиҳад, ки бо некӯӣ ва эҳсон бо ҳам муносибат кунанд.
Ҳар касе, ки баъд аз афв ва оштӣ аз ҳад гузарад, ба азоби дардовар гирифтор мешавад — ин таъкид мекунад, ки адолат бояд риоя шавад ва ҳуқуқи дигарон поймол нагардад.
Ин оят моро тарбия мекунад, ки дар ҳаёт ҳам қатъият ва ҳам нармӣ ва бахшоишро ҷой кунем, то ҷомеа дар сулҳу осоиш зиндагӣ кунад.

📜 Оят 176-180 — Сураи Аль-Бакара

176ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتَابِ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ

Зеро, ки Худо китобро ба ҳақ нозил кард ва касоне, ки дар китоби Худо ихтилоф мекунанд, дар мухолифате (зиддияте) дур аз савобанд.

177۞ لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ

Некӣ он нест, ки рӯи худ ба ҷониби машриқу мағриб кунед, балки некӯкор касест, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат ва фариштагон ва китоби Худо ва паёмбарон имон оварад. Ва моли худро, бо он ки дӯсташ дорад, ба хешовандону ятимон ва дармондагону мусофирон ва гадоёну дарбандмондагон бубахшад. Ва намоз бигузорад закот бидиҳад. Ва низ касоне ҳастанд, ки чун аҳде мебанданд, ба он вафо мекунанд. Ва онон, ки дар бенавоиву беморӣ ва ҳангоми ҷанг сабр мекунанд, инҳо ростгӯён ва парҳезгоронанд.

178يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ

179وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

Эй хирадмандон, шуморо дар қасос кардан зиндагист. Шояд ки битарсед!

180كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ

Ҳар гоҳ яке аз шуморо марг фаро расад ва моле бар ҷой гузорад, муқаррар шуд, ки дар бораи падару модар ва хешовандон аз рӯи инсоф васият кунад. Ва ин шоиста парҳезгорон аст.

← Оят 177 📖 Аль-Бакара Оят 179 →

Аль-БакараФеҳристи Қуръон

286Оят

MedinanRevelation

178Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 178

Сураи Аль-Бакара Оят 178 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй касоне, ки имон овардаед, дар бораи куштагон бар шумо…

Сураи Оят 178/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 176–180. Ба Тоҷикӣ: Русский.