بقرہ · 177/286
ترجمو لکڻ — سوره بقرہ
۞ لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ۝١٧٧
Laisal birra an tuwalloo wujoohakum qibalal mashriqi walmaghribi wa laakinnal birra man aamana billaahi wal yawmil aakhiri wal malaaa `ikati wal kitaabi wan nabiyyeena wa aatalmaala `alaa hubbihee zawilqurbaa walyataa maa walmasaakeena wabnas sabeeli wassaaa`ileena wa firriqaabi wa aqaamas salaata wa aataz zakaata walmoofoona bi ahdihim izaa `aahadoo wasaabireena fil baasaaa`i waddarraaa`i wa heenal baas; ulaaa`ikal lazeena sadaqoo wa ulaaa `ika humul muttaqoon
📖 سنڌيءَ ۾
اوڀر ۽ اولھ ڏانھن اوھان جو پنھنجن مُنھَن کي ڦيرائڻ ڪا چڱائي نه آھي پر (اصل) چڱائي (ان لاءِ) آھي جنھن الله ۽ قيامت جي ڏينھن ۽ ملائڪن ۽ ڪتابن ۽ پيغمبرن کي مڃيو، ۽ جنھن (ماڻھوءَ پنھنجو) مال اُن جي پيار ھوندي (به) مٽيءَ وارن ۽ ڇورن ۽ مسڪينن ۽ مسافرن ۽ سوال ڪندڙن کي ۽ ٻانھَن جي گردنين (آجي ڪرڻ) ۾ ڏنو، ۽ نماز پڙھيائين ۽ زڪوٰة ڏنائين، ۽ (اُھي ماڻھو جي) جڏھن انجام ڪندا آھن تڏھن پنھنجو انجام پاڙيندا آھن، ۽ سڃائيءَ ۽ اوکائيءَ ۾ ۽ جنگ مھل صبر ڪرڻ وارا آھن، اِھي سچا آھن، ۽ اِھي ئي پرھيزگار آھن.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

  • الْبِرَّ: نيڪي، چڱائي ۽ الله جي رضا جو ڪم.
  • تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ: پنهنجا منهن موڙيو، يعني نماز ۾ منهن ڪنهن طرف ڪريو.
  • قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ: اوڀر ۽ اولهه طرف.
  • ذَوِي الْقُرْبَىٰ: مائٽ، مائٽي وارا.
  • الْيَتَامَىٰ: يتيم، اھي ٻار جن جا پيءُ مري ويا هجن ۽ اڃا بالغ نه ٿيا هجن.
  • الْمَسَاكِينَ: مسڪين، غريب ۽ محتاج ماڻهو.
  • وَابْنَ السَّبِيلِ: مسافر، پنڌ وارو، جيڪو پنهنجي وطن کان پري هجي ۽ مالي مدد جو محتاج هجي.
  • السَّائِلِينَ: سوال ڪندڙ، اھي جيڪي پنهنجي ضرورت سبب ماڻهن کان مدد گهرن.
  • فِي الرِّقَابِ: غلامن ۽ قيدين کي آزاد ڪرائڻ ۾.
  • الْبَأْسَاءِ: سختي، تنگي ۽ غربت.
  • الضَّرَّاءِ: بيماري ۽ تڪليف.
  • حِينَ الْبَأْسِ: جنگ ۽ لڙائيءَ جو وقت.
  • الْمُتَّقُونَ: پرhezگار، اھي جيڪي الله جي عذاب کان بچڻ لاءِ گناهن کان پري رهن.

2) آيت جي تفسير:

الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته سچي نيڪي ۽ ڀلائي صرف ان ۾ ناهي ته ماڻهو نماز ۾ پنهنجو منهن اوڀر يا اولهه طرف ڪري ڇڏي، ۽ انهن طرفن تي ئي بحث ۽ تڪرار ڪري. پر سچي نيڪي ۽ ڀلائي ان ۾ آهي ته ماڻهو دل سان الله تي ايمان آڻي، ان کي هڪ ۽ بي شريڪ رب مڃي، قيامت جي ڏينهن تي يقين رکي، سڀني ملائڪن تي ايمان آڻي، الله جي نازل ڪيل سڀني ڪتابن تي ايمان آڻي ۽ سڀني نبيئن کي مڃي، انهن ۾ ڪو به فرق نه ڪري. ۽ پنهنجي مال کي دل جي محبت ۽ حرص هوندي به الله جي راهه ۾ خرچ ڪري، خاص ڪري مائٽن، يتيمن، مسڪينن، مسافرن ۽ سوال ڪندڙن تي، ۽ غلامن ۽ قيدين جي آزاديءَ لاءِ به مال خرچ ڪري. ان سان گڏ نماز کي پوري طريقي سان ادا ڪري، زڪوات ڏئي، واعدو ڪرڻ تي پورو لهي، ۽ سختين، بيمارين ۽ جنگ جي وقت ۾ به صبر ڪري ۽ ثابت قدم رهي. اھي ئي ماڻهو آهن جيڪي پنهنجي ايمان ۽ عمل ۾ سچا آهن، ۽ اھي ئي الله جي عذاب کان بچڻ وارا ۽ پرhezگار آهن.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

  • اسلام صرف ظاهري رسمون ناهن: اسلام رڳو منهن اوڀر يا اولهه ڪرڻ ۽ ظاهري عبادتن جو نالو ناهي، پر اسلام سچي ايمان، نيڪ عمل، ۽ دل جي صفائي جو نالو آهي.
  • ايمان جي بنيادي ڳالهين تي يقين ضروري آهي: الله تي، قيامت تي، ملائڪن تي، ڪتابن تي ۽ نبيئن تي ايمان آڻڻ هر مسلمان لاءِ بنيادي ڳالهه آهي.
  • مال جي قرباني ۽ سخاوت: پنهنجي محبوب مال کي الله جي راهه ۾ خرچ ڪرڻ، خاص ڪري ضرورتمندن تي، سچي نيڪي ۽ تقويٰ جي نشاني آهي.
  • عبادت ۽ اخلاق جو ميلاپ: نماز ۽ زڪوات جهڙيون عبادتون ۽ واعدو پورو ڪرڻ، صبر ڪرڻ جهڙا اخلاقي عمل گڏ هجڻ گهرجن.
  • سختين ۾ صبر: غربت، بيماري ۽ جنگ جهڙين مشڪل حالتن ۾ به صبر ڪرڻ ۽ الله تي ڀروسو رکڻ ئي سچي مومن جي سڃاڻپ آهي.
  • سچائي ۽ تقويٰ جو معيار: جيڪي مٿيان ڳالهيون پوريون ڪن ٿا، اھي ئي الله وٽ سچا ۽ پرhezگار آهن. هي آيت اسان کي سيکاري ٿي ته اسلام ۾ ظاهري شڪل کان وڌيڪ اهم آهي سچي ايمان، نيڪ عمل ۽ الله جي رضا جو حصول.


📜 آيت 175-179 — سوره بقرہ

175أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَىٰ وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ
اِھي (اُھي) آھن جن ھدايت جي بدران گمراھي ۽ بخشش جي بدران عذاب ڳڌو، پوءِ عجب آھي ته کين (دوزخ جي) باہ تي ڪھڙيءَ (ڳالھ) صبر ڪرايو.
176ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتَابِ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ
اِھو ھِن ڪري (آھي) جو الله سچ سان ڪتاب (توريت) لاٿو، ۽ جن ڪتاب بابت تڪرار ڪيو سي ضرور وڏي ڦيٽي ۾ آھن.
177۞ لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ
اوڀر ۽ اولھ ڏانھن اوھان جو پنھنجن مُنھَن کي ڦيرائڻ ڪا چڱائي نه آھي پر (اصل) چڱائي (ان لاءِ) آھي جنھن الله ۽ قيامت جي ڏينھن ۽ ملائڪن ۽ ڪتابن ۽ پيغمبرن کي مڃيو، ۽ جنھن (ماڻھوءَ پنھنجو) مال اُن جي پيار ھوندي (به) مٽيءَ وارن ۽ ڇورن ۽ مسڪينن ۽ مسافرن ۽ سوال ڪندڙن کي ۽ ٻانھَن جي گردنين (آجي ڪرڻ) ۾ ڏنو، ۽ نماز پڙھيائين ۽ زڪوٰة ڏنائين، ۽ (اُھي ماڻھو جي) جڏھن انجام ڪندا آھن تڏھن پنھنجو انجام پاڙيندا آھن، ۽ سڃائيءَ ۽ اوکائيءَ ۾ ۽ جنگ مھل صبر ڪرڻ وارا آھن، اِھي سچا آھن، ۽ اِھي ئي پرھيزگار آھن.
178يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ
اي مؤمنؤ خون ٿيلن بابت اوھان تي بدلي وٺڻ ۾ برابري لازم ڪئي ويئي، (جئن ته) آجي جي عيوض آجو ٻانھي جي عيوض ٻانھو ۽ زال جي عيوض زال آھي، پوءِ جنھن کي سندس ڀاءُ جي طرفان ڪجھ ڇڏيو وڃي ته پوءِ (خون بھا وٺڻ ۾) چڱيءَ ريت سان (ان جي) پويان پوڻ گھرجي ۽ ان (وارث) ڏانھن (خون جي بھا) چڱيءَ ريت سان پھچائڻ گھرجي، اِھو (حڪم) اوھان جي پالڻھار وٽان ھلڪائي ۽ ٻاجھ آھي، پوءِ جيڪو ھن (حڪم) کانپوءِ حد کان لنگھندو تنھن لاءِ ڏکوئيندڙ عذاب آھي.
179وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
اي ڌيان وارؤ اوھان لاءِ قصاص (وٺڻ) ۾ حياتي آھي ته مانَ اوھين پرھيزگاري ڪريو.
بقرہقرآن فهرست
286آيت
MedinanRevelation
177آيت

ترجمو — بقرہ 177

سوره بقرہ آيت 177 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : اوڀر ۽ اولھ ڏانھن اوھان جو پنھنجن مُنھَن کي ڦيرائڻ…

سوره آيت 177/286 — سوره بقرہ البقرة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره بقرہ ٻڌو, سوره بقرہ ترجمو, سوره بقرہ mp3, سوره بقرہ pdf. آيت 175–179. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers