Surja El-Bekare — Ajet 184

Kuptimet e fjalëve:

• Ejjame m’adudat – ditë të numëruara, të njohura dhe të kufizuara në numër.
• Jutikunehu – ata që e përballojnë dot agjërimin, por me vështirësi të madhe.
• Fidje – kompensim, shpagim në ushqim për çdo ditë të paagjëruar.
• Tetavvea hajran – ai që jep më shumë se sa është obligim, duke u treguar bujar.

Tefsiri i ajetes:

Allahu i Lartësuar e ka bërë obligim agjërimin në ditë të numëruara, të cilat janë ditët e muajit të shenjtë të Ramazanit. Këto ditë janë të pakta në numër dhe të lehta për t’u agjëruar, në mënyrë që robërit të mos ndiejnë rëndesë.

Për ata që janë të sëmurë dhe agjërimi u shkakton dëm ose vështirësi të madhe, si dhe për udhëtarin që e ka të vështirë agjërimin gjatë rrugës, Allahu u ka lejuar që të mos agjërojnë, por duhet t’i zëvendësojnë ato ditë më vonë, kur të shërohen nga sëmundja ose të kthehen nga udhëtimi.

Në fillim të legjislacionit islam, para se të bëhej agjërimi obligim i plotë, ata që kishin mundësi ta agjëronin por u vinte rëndë, siç janë të moshuarit dhe të sëmurët kronikë që nuk shpresojnë shërim, kishin të drejtë të mos agjëronin dhe në vend të çdo dite të jepnin ushqim për një të varfër. Kush jepte më shumë se një ushqim, ai vepër e mirë për të. Megjithatë, agjërimi është më i mirë se sa dhënia e fidjesë, për ata që e përballojnë dot, sepse në agjërim ka shpërblim të madh dhe pastrim të shpirtit.

Ky lejim për fidje ishte në fillim, pastaj Allahu e bëri agjërimin obligim të prerë për çdo musliman të aftë, duke e shfuqizuar atë lejim me ajetin pasardhës: "Kush prej jush e sheh muajin, le të agjërojë" (El-Bekare: 185).

Përfitimet nga ajeteja:

1. Allahu nuk dëshiron t’i rëndojë robërit e Tij, prandaj ua lehtëson obligimet sipas gjendjes së tyre.
2. Sëmundja dhe udhëtimi janë arsye legjitime për mosagjërim, gjë që tregon mëshirën e Islamit.
3. Në Islam ka zëvendësim për ata që nuk munden – si fidje për të moshuarit – gjë që tregon se feja jonë është fe e lehtësisë.
4. Vullneti për të dhënë më shumë se sa kërkohet është shenjë e devotshmërisë dhe bujarisë.
5. Agjërimi ka vlerë të madhe te Allahu, sepse Ai e lidhi shpërblimin e tij me Veten e Tij, prandaj duhet ta duam dhe ta praktikojmë me dashuri e bindje.