سورت بقره — آیت 240

د معنايي:

• يُتَوَفَّوْنَ: هغه كسان چې مړه كېږي.
• يَذَرُونَ: پرېږدي، وروسته پرېږدي.
• وَصِيَّةً: وصيت، سپارښتنه.
• مَتَاعًا: ګټه اخيستنه، نفقه او د استفادې حق.
• إِلَى الْحَوْلِ: تر يوې بشپړې كلنې پورې.
• غَيْرَ إِخْرَاجٍ: له كور څخه د ايستلو پرته، پرې نه ښځي.
• جُنَاحٌ: ګناه، حرجه.
• مَعْرُوفٍ: هغه كارونه چې شرعاً او عقلاً ښه او جايز وي.

تفسير:

اى مسلمانانو! ستاسو په مېړو كې هغه كسان چې وفات شي او له ځانه وروسته ښځې پرېږدي، نو پر دوى (مړو كسانو) لازم ده چې وصيت وكړي چې د دوى ښځو ته تر يوې بشپړې كلنې پورې د استوګنې او نفقي حق وركړل شي، او دا چې د مېړه له كور څخه دې ونه ايستل شي. دا حكم د ښځې د زړه د تسليت او د مړي د درناوي لپاره دى، ځكه چې ښځه د خپل مېړه په مرګ سره سخته غمژنه وي او داسې ملاتړ ته اړتيا لري.

كه چېرې دا ښځې پخپله خوښه او له خپلې ارادې سره سم، د كلنې له بشپړېدو مخكې له كور څخه ووځي، نو پر تاسو (وارثانو) هېڅ ګناه نشته، او نه پر هغوى (ښځو) باندې ګناه ده، په هغو كارونو كې چې دوى د خپل ځان په اړه كوي، لكه ښكلي كېدل، ښكلي كول، او كه وغواړي نكاح وكړي، په دې شرط چې هغه كارونه شرعي او جايز وي. او الله تعالى ډېر غالب او حكيم دى، په خپل حكم او تدبير كې بشپړ حكمت لري.

خو پوه شئ چې دا حكم د اسلام په پيل كې و، بيا الله تعالى دا حكم د بل حكم په واسطه بدل كړ، او دا چې ښځه د مېړه تر مرګ وروسته بايد څلور مياشتې او لس ورځې انتظار وباسي (عدت ونيسي)، او د ميراث په ذريعه يې نفقه او حق وركړل شو. نو بيا د كال موده او د وصيت حكم منسوخ شو. خو دا خبره ده چې الله تعالى د هر وخت د مصلحت له مخې حكم كوي، او د بندګانو د ښه والي لپاره يې قوانين وضع كړي دي.

اي بندګانو! د الله تعالى په احكامو كې تل ستاسو لپاره خير او بركت دى. الله تعالى ستاسو د غمونو او ستونزو پوه دى، او هغه حكمونه يې دركړي دي چې ستاسو د زړونو د تسليت او د ژوند د ښه والي سبب ګرځي. نو د الله تعالى په احكامو باندې راضي اوسئ، او د هغه د رحمت او حكمت څخه هېڅكله مه نااميده كېږئ. ځكه چې الله تعالى غالب دى، او هېڅ څوك د هغه پر وړاندې ودرېدلې نشي كولى، او حكيم دى، هر كار يې په خپل ځاى كې سم او په حكمت سره دى.