سورت بقره — آیت 239

د کلمو معناګانې:

• فَرِجَالًا: په پښو تګ، پیاده (د «راجل» جمع).
• رُكْبَانًا: سپاره، د «راکب» جمع، په سواريو باندې.
• أَمِنتُمْ: کله چې ستاسو له وېرې او اندېښنې څخه خلاص شئ او امنیت حاصل شي.
• فَاذْكُرُوا الله: دلته له ذکر څخه مراد په بشپړه توګه د لمانځه ادا کول او د الله تعالی یادول دي.

تفسیر:

که تاسو په جګړه یا د دښمن له وېرې په داسې حالت کې وئ چې نشئ کولای لمونځ په معمولي او بشپړه بڼه ادا کړئ، نو بیا لمونځ په هر حالت کې ادا کړئ — که پیاده یاست او که په آسونو، اوښانو یا نورو سواریو باندې سپاره یاست. په دې حالت کې به لمونځ په هر ډول چې ممکن وي ادا کوئ، که د قبلې په لور نه وي هم، او که د رکوع او سجدې توان نه لرئ، نو د سر په اشاره سره یې ادا کړئ. خو کله چې امنیت حاصل شي او وېره لرې شي، نو لمونځ په خپل بشپړ شکل سره ادا کړئ — په قیام، رکوع، سجده او د قبلې په لور — او د الله تعالی شکر وباسئ چې هغه تاسو ته د دین هغه احکام او لارښوونې وښودلې چې تاسو مخکې پرې نه وئ خبر، لکه د صلاة الخوف څرنګوالی او نور شرعي احکام.

فايدې:

1. اسلام يو اسانه او عملي دين دی؛ الله تعالی په سختو حالاتو کې هم د لمانځه له اداء کولو څخه نه شرمېږي، بلکې د مسلمان له توان سره سم يې آسانتيا راکوي.
2. لمونځ د مسلمان په ژوند کې دومره مهم دی چې په هيڅ حالت کې نه پرېښودل کېږي — نه په جګړه کې، نه په سفر کې او نه په ناروغۍ کې.
3. د الله تعالی شکر د هغه د نعمتونو په مقابل کې د اطاعت او عبادت په وسيله ادا کېږي، او هغه څه چې موږ نه پوهېدو، الله موږ ته په خپل فضل او رحمت سره ښودلي دي.
4. دا آيت د دې ښکاره دليل دی چې الله تعالی له خپلو بنده ګانو سره ډېر مهربان دی او د هغوی له توان سره سم يې مکلف ګرځوي، چې دا د اسلام د رحمت او آسانتيا ښکارندويي کوي.