Аль-Бакара · 240/286
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Бакара
وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ۝٢٤٠
Wallazeena yutawaf fawna minkum wa yazaroona azwaajanw wasiyyatal li azwaajihim mataa`an ilal hawlighaira ikhraaj; fa in kharajna falaa junaaha `alaikum fee maa fa`alna junaaha `alaikum fee maa fa`alna feee anfusihinna mim ma`roof; wallaahu Azeezun Hakeem
📖 Ба Тоҷикӣ
Мардоне аз шумо, ки мемиранд ва заноне бар ҷой мегузоранд, бояд ки дар бораи занони худ васият кунанд, ки нафақаи онҳоро ба муддати як сол бидиҳанд ва аз хона берунашон накунанд. Пас агар худ хориҷ шаванд, бо нияти шоистае, ки барои худ мекунанд, гуноҳе бар шумо нест. Ва Худо ғолибу ҳаким аст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:
  • يُتَوَفَّوْنَ: мемиранад.
  • يَذَرُونَ: боқӣ мегузоранд, тарк мекунанд.
  • أَزْوَاجًا: занон, ҳамсарон.
  • وَصِيَّةً: васият, амр ба хайр.
  • مَتَاعًا: баҳрамандӣ, нафақа ва истифода аз манзил.
  • الْحَوْل: сол, як соли пурра.
  • غَيْرَ إِخْرَاجٍ: бидуни берун кардан, яъне ворисони марҳум онҳоро аз хона берун накунанд.
  • جُنَاحَ: гуноҳ, ҳараҷ, маломат.
  • مَعْرُوفٍ: кори некӯ ва шаръан ҷоиз.
  • عَزِيزٌ: ғолиб, тавонманд, касе ки шикастнопазир аст.
  • حَكِيمٌ: доно, ҳикматманд дар тадбир ва шариат.
  1. Тафсири оят:

Дар ин оят Худованд ҳукми мардоне ро мефармояд, ки аз дунё мегузаранд ва занони худро боқӣ мегузоранд. Онҳо бояд барои ҳамсарони худ васият кунанд, ки пас аз марги шавҳар як соли пурра аз манзили шавҳар ва нафақа баҳраманд шаванд ва ворисони марҳум онҳоро аз хона берун накунанд. Ин ҳукм барои тасаллии дили зан ва эҳтироми ҳуқуқи ӯ буд, то ки дар давраи мотами шавҳар бо оромиш ва эҳтиром зиндагӣ кунад. Агар зан бо ихтиёри худаш пеш аз гузаштани сол аз хона берун равад, бар шумо — яъне ворисон — гуноҳе нест, ки нафақа ва ҳуқуқи манзилро қатъ кунед, ва бар худи зан низ гуноҳе нест дар он чизе ки дар ҳаққи худ аз корҳои шаръан ҷоиз анҷом медиҳад, монанди ороиш ё издивоҷ. Худованд ғолиби шикастнопазир ва дар тадбир ва шариати худ ҳикматманд аст.

Бояд донист, ки ҷумҳури муфассирон бар онанд, ки ин ҳукми як соли идда ва нафақа бо ояти дигаре, ки иддаи зани шавҳардидаро чор моҳу даҳ рӯз муқаррар мекунад, ботил (насх) шудааст ва нафақаи зан аз мерос таъмин мегардад.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ислом ба ҳуқуқи зан ва эҳтироми ӯ баъд аз марги шавҳар аҳамияти бузург медиҳад.
  • Тасаллӣ ва ғамхорӣ нисбат ба зани шавҳардида воситае барои наздик шудан ба Худованд аст.
  • Худованд ғолибу ҳаким аст; ҳукмҳои Ӯ барои манфиати бандагонаш аст.
  • Дар ислом роҳи гурез ва ихтиёр барои зан вуҷуд дорад, агар худаш хоҳиши берун рафтан дошта бошад, касе ӯро маҷбур намекунад.
  • Ин оят нишон медиҳад, ки шариати исломӣ марҳамат ва адолатро дар бар мегирад ва ҳамеша ба сӯи осонӣ ва некӯкорӣ даъват мекунад.


📜 Оят 238-242 — Сураи Аль-Бакара

238حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَىٰ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ
Намозҳо ва намози миёнаро пос доред ва бо итоат барои Худо қиём кунед.
239فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا ۖ فَإِذَا أَمِنتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ
Ва агар аз душман бимнок будед, пиёда ё савора намоз кунед. Ва чун эмин шудед, Худоро ёд кунед, зеро ба шумо чизҳое омухт, ки намедонистед.
240وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Мардоне аз шумо, ки мемиранд ва заноне бар ҷой мегузоранд, бояд ки дар бораи занони худ васият кунанд, ки нафақаи онҳоро ба муддати як сол бидиҳанд ва аз хона берунашон накунанд. Пас агар худ хориҷ шаванд, бо нияти шоистае, ки барои худ мекунанд, гуноҳе бар шумо нест. Ва Худо ғолибу ҳаким аст.
241وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ
Барои занони талоқшуда насибест шоиста, ки бар гардани мардони парҳезгор бошад.
242كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
Худо оёташро барои шумо инчунин баён мекунад, бсшад, ки таъаққул (фаҳм) кунед!
Аль-БакараФеҳристи Қуръон
286Оят
MedinanRevelation
240Оят

Тарҷума — Аль-Бакара 240

Сураи Аль-Бакара Оят 240 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мардоне аз шумо, ки мемиранд ва заноне бар ҷой мегузоранд,…

Сураи Оят 240/286 — Сураи Аль-Бакара البقرة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Бакара Гӯш кун, Сураи Аль-Бакара Тарҷума, Сураи Аль-Бакара mp3, Сураи Аль-Бакара pdf. Оят 238–242. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers