Surat Al-'Ankabut — Ayat 49

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ (aayaatun bayyinaat): ayat-ayat kang cetha banget, ora ana samar-samar.
• صُدُورِ (shuduur): dhadha, tegese ati utawa batiné wong.
• أُوتُوا الْعِلْمَ (uutul 'ilma): wong-wong kang diparingi ilmu, yaiku para ulama lan wong mukmin kang ngerti.
• يَجْحَدُ (yajhadu): mbantah, nampik, utawa nyélaki kanthi sengaja sanajan wis ngerti beneré.
• الظَّالِمُونَ (azh-zhaalimuun): wong-wong kang tumindak zhalim, yaiku wong kang ngrusak awake dhewe kanthi kafir lan mbantah kebeneran.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki Allah SWT mbantah pangucapé wong-wong kafir kang padha njaluk supaya Nabi Muhammad ﷺ nuduhaké mukjizat kang katon kaya-kaya tulisan ing kertas utawa wahyu kang mudhun sakaligus. Allah paring wangsulan: "Ora ngono, malah Al-Qur'an iku dhéwé ayat-ayat kang cetha banget."

Tegesé, Al-Qur'an iku dudu mung crita utawa dongèng, nanging ayat-ayat kang gamblang lan nyata kebenerané. Ayat-ayat mau ora mung katulis ing lembaran, nanging manggon lan kacetha ing dhadhané (atine) wong-wong kang diparingi ilmu déning Allah, yaiku para ulama lan wong mukmin kang ngerti isiné. Wong-wong iki ngerti tenan yèn Al-Qur'an iku saka Allah, amarga atiné padha rumangsa lan ngakoni kebenerané. Malah ana kang nerangaké yèn Nabi Muhammad ﷺ iku dhéwé dadi ayat kang cetha, amarga kabèh sifat lan tindak-tanduké wis kacetha ing kitab-kitab sadurungé, lan panjenengané ora bisa maca lan ora bisa nulis, nanging bisa nggawa kitab kang sampurna.

Banjur ing pungkasan ayat, Allah ngandhani yèn ora ana kang mbantah lan nyélaki ayat-ayat Allah iki kajaba wong-wong kang zhalim, yaiku wong kang wis ngerti beneré nanging tetep waé nampik lan nglakoni kafir. Ing kéné, kang dimaksud wong zhalim yaiku wong-wong Yahudi lan sapa waé kang sengaja nutup atiné saka kebeneran. Dadi, kang mbantah iku dudu wong kang ora ngerti, nanging wong kang wis ngerti nanging milih nglawan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku bukti kang paling cetha lan paling kuwat yèn Islam iku agama kang bener. Ora perlu kita golek bukti liya kang anèh-èh, amarga Al-Qur'an dhéwé wis cukup.
• Wong kang diparingi ilmu déning Allah, atiné bakal padhang lan bisa nampa kebeneran Al-Qur'an. Mula, ayo padha sregep ngaji lan nggolek ilmu agama, supaya ati kita dadi panggonan kang cetha kanggo ayat-ayat Allah.
• Wong kang mbantah Al-Qur'an iku sejatiné lagi ngrusak awake dhéwé. Dadi, aja nganti kita kalebu wong kang sengaja nampik kebeneran sawisé ngerti.
• Ayat iki mulang kita yèn iman lan ilmu iku gegandhengan. Wong kang ngerti tenan bakal tambah imané, lan wong kang mbantah iku tandané atiné wis kebak zhalim.
• Al-Qur'an iki gampang dimangertèni lan dirasakaké déning wong kang mbukak atiné. Mula, ayo padha nyedhaki Al-Qur'an kanthi ati kang resik, supaya kita bisa ngrasakaké manisé iman lan ngelmu.