Surja Ali-Imran — Ajet 1

Kuptimet e fjalëve:

"Elif, Lam, Mim" – Janë shkronja të veçuara (huruf mukata'a) që përmenden në fillim të disa sureve të Kuranit. Ato nuk janë fjalë me kuptim të zakonshëm, por janë nga fshehtësitë e Kuranit që vetëm Allahu e di kuptimin e tyre të plotë.

Tefsiri i ajeteve:

Këto shkronja të veçuara në fillim të sures Ali-Imran janë përmendur edhe në fillim të sures El-Bekare, dhe kuptimi i tyre është i njëjtë. Ato përbëjnë një sfidë madhështore për arabët dhe për mbarë njerëzimin: Kurani është i përbërë nga këto shkronja që ata i njohin mirë dhe i përdorin në gjuhën e tyre të përditshme, megjithatë ata nuk janë në gjendje të sjellin një sure të ngjashme me të, edhe pse janë mjeshtër të elokuencës dhe retorikës. Kjo tregon se Kurani është fjalë e Allahut, jo fjalë e njeriut.

Këto shkronja gjithashtu tërheqin vëmendjen e dëgjuesit dhe e bëjnë atë të përqendrohet në atë që vjen pas tyre, duke e përgatitur zemrën për të marrë mesazhin hyjnor. Ato janë një mrekulli gjuhësore që dëshmon fuqinë e Allahut dhe vërtetësinë e Kuranit.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kurani është mrekulli e përjetshme që sfidon njerëzimin në çdo kohë dhe vend, dhe kjo tregon fuqinë e Allahut dhe vërtetësinë e mesazhit të Tij.
2. Allahu i plotfuqishëm ka zgjedhur për Kuranin një stil të veçantë që tërheq vëmendjen dhe e bën njeriun të mendojë thellë, gjë që tregon kujdesin e Tij për udhëzimin e njerëzve.
3. Dëshmia se Kurani është fjalë e Allahut na shtyn ta lexojmë me reflektim dhe ta zbatojmë atë në jetën tonë, sepse ai është udhërrëfyesi ynë drejt lumturisë në këtë botë dhe në botën tjetër.
4. Këto shkronja na mësojnë përulësinë ndaj Allahut, sepse ka gjëra që nuk i kuptojmë plotësisht, por i pranojmë me besim të plotë, duke e ditur se dituria e Allahut është mbi të gjitha.