Лукман сүрәсе — Аять 32

Сүзләрнең мәгънәләре:

• غَشِيَهُم — аларны каплады, урап алды.
• كَالظُّلَلِ — болытлар кебек (яки таулар кебек биек дулкыннар).
• مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ — динне тик Аңа гына ихлас кылып (бер Аллаһка гына табынып).
• مُقْتَصِدٌ — уртача юл тотучы, вәгъдәсендә торучы, тулысынча шөкер итүче түгел.
• خَتَّارٍ — бик явыз хыянәтче, вәгъдәсен бозучы.
• كَفُورٍ — нигъмәтләрне инкяр итүче, бик нык көферлек кылучы.

Аять тәфсире:

Әгәр мөшрикләр диңгездә йөзгәндә, аларны болытлар кебек биек һәм кат-кат дулкыннар урап алса, үлем куркынычы аларны чолгап алса, шул чагында алар башкаларны онытып, ихлас күңелдән тик Аллаһның Үзенә генә ялваралар, Аның бердәнбер Ия булуын таныйлар. Ләкин Аллаһ аларны коткарып коры җиргә чыгаргач, аларның бер өлеше генә вәгъдәсендә нык тора — диңгездәге ихлас догаларын онытмый, шөкер итә; ә кайберләре шул вәгъдәсен бозып, Аллаһның кодрәтенә дәлил булган аять-могҗизаларны инкяр итә. Әмма безнең аятьләребезне тик түбән сыйфатлы кешеләр генә инкяр итә: алар — вәгъдәсенә хыянәт итүче, Аллаһның нигъмәтләренә бик нык көферлек кылучылар. Алар куркыныч вакытта Аллаһны искә алалар, ә иминлектә Аны оныталар.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Кеше куркыныч хәлгә эләккәндә, табигый рәвештә ярдәм сорап Аллаһка мөрәҗәгать итә — бу күңелнең тәүге ихласлыгын күрсәтә. Ләкин чын ихласлык — иминлектә дә Аллаһны онытмауда.
2. Аллаһның нигъмәтләрен инкяр итү — бик зур гөнаһ, ул кешенең иманын какшата.
3. Бәла-казалар кешене Аллаһка якынайта, ә иминлек — сынау урыны: кем шөкер итә, кем инкяр итә.
4. Вәгъдәгә тугрылык — мөэминнең аерылгысыз сыйфаты; Аллаһка бирелгән вәгъдәне бозу — хыянәтчелек билгесе.
5. Бу аять безне һәрвакыт, аеруча иминлектә, Аллаһның нигъмәтләренә шөкер итәргә һәм Аның кодрәтен танырга өйрәтә.