Soera Luqman — Vers 32

Uitleg van enkele woorden:

• غَشِيَهُم (overspoelde hen): bedekte en omringde hen van alle kanten.
• كَالظُّلَلِ (als schaduwen/wolken): als bergen of wolken die de hemel bedekken, vanwege de hoogte en de omvang van de golven.
• مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ (oprecht in hun aanbidding voor Hem): zij richten hun gebeden uitsluitend tot Allah en vergeten al hun valse goden.
• مُقْتَصِدٌ (gematigd): iemand die het midden houdt, maar niet volledig rechtvaardig is in het nakomen van zijn belofte aan Allah.
• خَتَّارٍ (verraderlijk): iemand die zijn belofte breekt en bedrieglijk handelt.
• كَفُورٍ (ondankbaar): iemand die de zegeningen van Allah ontkent en er geen dankbaarheid voor toont.

Uitleg van de vers:

Wanneer de ongelovigen op zee varen en een enorme golf hen van alle kanten overspoelt — zo hoog en groot als wolken of bergen — dan worden zij vervuld met angst voor de verdrinkingsdood. In dat moment van grote nood vergeten zij al hun afgoden en valse goden, en roepen zij Allah alleen aan, met oprechte toewijding, zeggende: "O Allah, red ons!" Zij beloven Hem dan dat zij Hem trouw zullen blijven. Maar wanneer Allah hen redt en veilig aan land brengt, dan zijn er onder hen die gematigd zijn — zij houden zich gedeeltelijk aan hun belofte, maar niet volledig — en onder hen zijn er die hun belofte volledig verbreken en de zegeningen van Allah ontkennen. Zij keren terug naar hun ongeloof en ondankbaarheid, alsof er niets was gebeurd.

En niemand ontkent Onze tekenen en bewijzen die wijzen op Onze almacht en eenheid, behalve iemand die uiterst verraderlijk is in zijn beloften en zeer ondankbaar voor de weldaden die hij heeft ontvangen. Zo iemand is degene die Allah een belofte doet in tijden van nood, maar zodra de nood voorbij is, zijn belofte verbreekt en ondankbaar wordt.

Een boodschap voor ons hart:

Beste lezer, zie hoe de mens in tijden van nood vanzelf zijn Schepper herinnert, zelfs als hij Hem in normale tijden vergeet. Dit bewijst dat de fitrah (de natuurlijke aanleg van de mens) altijd gericht is op Allah, ook al raakt de mens soms afgeleid. Laten wij niet zijn zoals degenen die Allah alleen gedenken in tijden van moeilijkheden en Hem vergeten in tijden van welvaart. Wees dankbaar voor de zegeningen van Allah, zowel in tijden van gemak als in tijden van nood. Want wie Allah dankt voor Zijn zegeningen, Allah zal hem meer geven, en wie ondankbaar is, verliest de zegeningen en de beloning. De ware gelovige is degene die standvastig blijft in zijn geloof en dankbaarheid, of hij nu op zee is of op het land, in moeilijkheden of in voorspoed. Moge Allah ons maken van de dankbaren die hun beloften aan Hem nakomen.