Сураи Лукман Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун мавҷҳои азим монанди абрҳо онҳоро фурӯ пӯшад, Худоро…

Лукман · 32/34

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Лукман

وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ ۝٣٢

🔤 Transliteration

Wa izaa ghashiyahum mawjun kazzulali da`a-wul laaha mukhliseena lahud deena fa lammaa najjaahum ilal barri faminhum muqtasid; wa maa yajhadu bi Aayaatinaa illaa kullu khattaarin kafoor

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва чун мавҷҳои азим монанди абрҳо онҳоро фурӯ пӯшад, Худоро аз рӯи ихлос дар дил бихонанд. Ва чун наҷоташон диҳад ва ба хушкӣ барад, баъзе ба аҳди худ вафо кунанд. Ва ҷуз ғаддорони (бевафоёни) кофири неъмат оёти Моро инкор накунанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

غَشِيَهُم: онҳоро фаро гирифт ва пӯшонид.
مَوْجٌ: мавҷи об.
كَالظُّلَلِ: мисли абрҳо ё соябонҳо, яъне мавҷҳои баланду рӯйиҳам афтода.
مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ: дин ва дуоро танҳо барои Аллоҳ холис карда, касе дигарро бо Ӯ шарик намесозанд.
مُقْتَصِدٌ: миёнарав, касе ки дар роҳи рост қарор дорад ва ҳаққи шукрро то андозае адо мекунад.
يَجْحَدُ: инкор мекунад, пас мезанад.
خَتَّارٍ: ғаддор, аҳдшикан, касе ки паймонро мешиканад.
كَفُورٍ: носипос, ситояндаи неъматҳоро инкоркунанда.

Тафсири оят:

Ва ҳангоме ки ин кофирон дар баҳр савор мешаванд ва мавҷҳои баланду азим мисли абрҳо ва кӯҳҳо онҳоро аз ҳар тараф фаро мегиранд, аз тарси ғарқ шудан ба Аллоҳ рӯй меоранд ва Ӯро бо ихлоси комил ба ёд мекунанд. Дар он лаҳзаи сахтӣ танҳо Аллоҳро мехонанд ва ба Ӯ бовар мекунанд, ки танҳо Ӯ метавонад наҷоташон диҳад. Аммо ҳамин ки Аллоҳ онҳоро аз ғарқшавӣ наҷот медиҳад ва ба хушкӣ мерасонад, онҳо ба ду гурӯҳ тақсим мешаванд: баъзеашон миёнарав ҳастанд ва то андозае шукри неъмати наҷотро ба ҷо меоранд, вале на он гуна ки бояд; ва баъзеашон неъмати Аллоҳро инкор мекунанд ва паймоне, ки дар баҳр баста буданд, мешикананд. Ва ҳеҷ кас оятҳо ва далелҳои равшани Мо, ки бар қудрати комил ва ягонагии Мо далолат мекунанд, инкор намекунад, магар ҳар ғаддор ва носипосе, ки аҳдро мешиканад ва неъматҳои Аллоҳро нодида мегирад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳангоми сахтиҳо ва хатарҳо ҳатто кофирон низ ба Аллоҳ рӯй меоранд, зеро фитрати инсон ба тавҳид ва эътирофи ягонагии Аллоҳ майл дорад. Ин далели он аст, ки ислом бо фитрати поки инсон мувофиқ аст.
Аллоҳ таоло бандагони худро дар лаҳзаҳои душвор наҷот медиҳад, ки ин раҳмату меҳрубонии Ӯро нишон медиҳад ва моро ба шукргузорӣ ва сипосгузорӣ ташвиқ мекунад.
Оят моро огоҳ мекунад, ки пас аз раҳоӣ аз сахтӣ бояд ба Аллоҳ вафодор бошем ва аҳду паймони худро бо Ӯ нигоҳ дорем, на аз зумраи ғаддорону носипосон бошем.
Қуръон бо забон ва мисолҳои равшан ҳолатҳои рӯҳии инсонро тасвир мекунад ва моро ба андеша ва ибрат гирифтан даъват менамояд, ки ин худ зебоии каломи Аллоҳ аст.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ҳақиқати имон ва ихлос дар вақти тангию сахтӣ озмуда мешавад, ва касе ки дар ҳама ҳол ба Аллоҳ вафодор мемонад, аз бандагони некӯкор ва сипосгузор аст.

📜 Оят 30-34 — Сураи Лукман

30ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ

Ин ба он сабаб аст, ки Худои якто ҳақ аст ва ҳар чӣ ба ғайри Ӯ мехонанд, ботил аст ва Худост баландмартабаву бузургвор.

31أَلَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنْ آيَاتِهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ

Оё надидаӣ, ки киштӣ ба неъмати Худо дар дарё равон мешавад, то Худо баъзе аз оёти қудрати худро ба шумо бинамоёнад? Дар ин барои мардуми сабркунандаи шукргузор ибратҳост!

32وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ

33يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَيْئًا ۚ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ ۖ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ

Эй мардум, аз Парвардигоратон битарсед ва аз рӯзе, ки ҳеҷ падаре ҷазои фарзандро ба ӯҳда нагирад ва ҳеҷ фарзанде ҷазои падарро ӯҳдадор нашавад, битарсед. Ваъдаи Худо ҳақ аст. Зиндагии дунё фиребатон надиҳад ва низ шайтони фиребкор ба карами Худо фиребатон насозад.

34إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ ۖ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا ۖ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ

Худост, ки медонад, ки қиёмат чӣ вақт меояд. Ӯст, ки борон меборонад ва аз он чӣ дар шикамҳои занҳои ҳомила аст, огоҳ аст. Ва ҳеҷ кас намедонад, ки фардо чӣ чиз ба даст хоҳад овард ва касе намедонад, ки дар кадом замин хоҳад мурд. Худо донову огоҳ аст!

← Оят 31 📖 Лукман Оят 33 →

ЛукманФеҳристи Қуръон

34Оят

MeccanRevelation

32Оят

Тарҷума — Лукман 32

Сураи Лукман Оят 32 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва чун мавҷҳои азим монанди абрҳо онҳоро фурӯ пӯшад, Худоро…

Сураи Оят 32/34 — Сураи Лукман لقمان (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Лукман Гӯш кун, Сураи Лукман Тарҷума, Сураи Лукман mp3, Сураи Лукман pdf. Оят 30–34. Ба Тоҷикӣ: Русский.