Loğman surəsi — Ayə 32

Loğman surəsi, 32-ci ayə

Bəzi kəlmələrin mənası:

• غَشِيَهُم: onları bürüdü, əhatə etdi.
• الظُّلَل: buludlar və ya dağlar kimi kölgə salan şeylər; burada dalğaların nəhəngliyini təsvir edir.
• مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ: dini yalnız Allaha məxsus edərək, ixlasla yalnız Ona yalvaranlar.
• مُقْتَصِد: orta yol tutan, ifrata varmayan; burada vəzifəsini tam yerinə yetirməyən, şükürdə qüsurlu olan kəs.
• خَتَّار: sözündə durmayan, əhdini pozan, xain.
• كَفُور: nankor, Allahın nemətlərini inkar edən.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala insanların dənizdə başlarına gələn çətinlik zamanı necə davrandıqlarını bizə göstərir. Təsəvvür edin: insanlar gəmiyə miniblər, birdən hər tərəfdən dağlar kimi nəhəng dalğalar onları bürüyür. Ölüm-qorxu içində qalan bu insanlar o anda bütün saxta tanrılarını unudur, yalnız Allaha üz tutur, ixlasla Ona yalvarır, tək Onu köməyə çağırırlar. Çünki belə bir anda qəlb dərk edir ki, bu bəladan yalnız bir Allah qurtara bilər.

Lakin Allah onları bu təhlükədən xilas edib sahilə çıxardıqda, onların arasında fərqli davrananlar olur. Bəziləri orta yol tutur — nə tam şükür edir, nə də tam küfr edir; vəzifəsini layiqincə yerinə yetirmir. Digərləri isə daha da pis davranır: dənizdə "əgər məni xilas etsən, mütləq şükür edənlərdən olacağam" deyə Allaha söz verirdi, amma xilas olduqdan sonra verdiyi sözü pozur, Allahın nemətini inkar edir, nankorluq edir.

Allah buyurur ki, Onun ayələrini — qüdrətinə və birliyinə dəlalət edən bu qədər açıq-aydın nişanələri — yalnız əhdini pozan, sözündə durmayan, nankorluq edən kimsələr inkar edər. Çünki iman və şükür, sadiq və vəfalı qəlbin işidir.

Bu ayədən dərslər:

Bu ayə bizə öyrədir ki, çətinlik anında Allaha yalvarmaq fitrətin səsidir — hər insanın qəlbi darda qalanda tək Allaha sığınır. Amma əsl sınaq, rahatlıq və xilas gəldikdən sonrakı davranışdadır. Həqiqi mömin odur ki, yalnız darda deyil, hər zaman Allaha sadiq qalır, nemətlərə şükür edir və verdiyi əhdi pozmur. Gəlin biz də belə anlarda Allaha verdiyimiz sözü unutmayan, Onun nemətlərini daim yada salıb şükür edən, qəlbi həmişə Onunla bağlı olan bəndələrdən olaq. Çünki şükür neməti artırar, vəfa isə qəlbi nurlandırar.