Surat Yasin — Ayat 4

1. Makna tembung kang perlu dijlentrehake:

• صِرَاطٍ (shirāthin): dalan, marga, utawa tata cara.
• مُّسْتَقِيمٍ (mustaqīmin): lurus, jejeg, ora ana bengkongé, ora ana panyimpangané.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih nyambung karo ayat-ayat sadurungé, yaiku Allah SWT sumpah nganggo Al-Qur'an kang kebak hikmah lan hukum-hukum. Ing kene Allah negesake menawa Nabi Muhammad SAW iku pancen utusané Allah, kang diutus marang para hamba-Né. Panjenengané Nabi Muhammad SAW iku ana ing dalan kang lurus, yaiku dalan kang jejeg, ora ana bengkongé lan ora ana panyimpangané saka bebener. Dalan kang dimaksud yaiku agama Islam, syariat kang bener lan kukuh, kang mudhun saka Gusti Allah kang Maha Kuwasa, kang ora ana siji-sijia bisa ngalahake Panjenengané, lan Maha Asih marang para hamba-Né kang padha iman. Dadi, ayat iki nuduhake kamulyané Rasulullah SAW lan beneré dalan kang dilakoni, yaiku dalan kang ora ana panyimpangané saka kebeneran lan ora ana panyelewengané saka hak.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita menawa agama Islam iku dalan kang paling lurus lan paling bener, ora ana bengkongé, mula kita kudu mantep lan ora goyah ing dalan iki.
• Kita dadi ngerti menawa Rasulullah SAW iku pancen utusan kang bener, mula kita kudu nuruti panjenengané kanthi ati seneng lan ora mangu-mangu.
• Ayat iki uga nuduhake katresnané Allah marang para hamba-Né, amarga Panjenengané paring dalan kang cetha lan gampang kanggo nggayuh kabagjan donya lan akhirat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tambah tresna marang Al-Qur'an lan Islam, amarga kabeh piwulangé iku kanggo kabagjané manungsa, lan kita diajak supaya tansah istiqamah ing dalan kang lurus.