سوره یس — آيت 4

1) لفظن جي معنيٰ:

• صِرَاطٍ: رستو، واٽ، رستو.
• مُّسْتَقِيمٍ: سِڌو، سنئون، جنهن ۾ ڪا ڪجي به نه هجي.

2) تفسير:

الله تعاليٰ قرآن مجيد جي قسم کان پوءِ پنهنجي نبي ڪريم ﷺ جي باري ۾ ٻڌايو ته توهان يقيناً الله جا موڪليل پيغمبر آهيو، ۽ توهان هڪ اهڙي سِڌي رستي تي آهيو جنهن ۾ ڪا به ڪجي، موڙ يا گمراهي ناهي. هي سِڌو رستو ۽ مضبوط شريعت توهان جي رب طرفان نازل ٿيل آهي، جيڪو غالب ۽ زبردست آهي، ڪو به سندس مقابلو ڪري نٿو سگهي، ۽ پنهنجي مؤمن ٻانهن تي وڏو مهربان آهي. هي اهو رستو آهي جنهن ۾ ڪا به ڪجي ناهي ۽ نه ئي حق کان ڪا به ڦيرڦار آهي، بلڪه اهو خالص هدايت جو رستو آهي — يعني اسلام جو رستو.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبي ﷺ جي سچائي جي تصديق پاڻ ڪئي آهي، جنهن مان معلوم ٿئي ٿو ته نبي ڪريم ﷺ جو رستو ۽ دين مڪمل طور تي سِڌو ۽ صحيح آهي.
• اسلام جو رستو ئي واحد سِڌو رستو آهي، جيڪو انسان کي دنيا ۽ آخرت جي ڪاميابي ڏانهن وٺي ٿو وڃي.
• هي رستو الله جي طرفان آهي، جو غالب ۽ مهربان آهي، تنهنڪري ان تي هلڻ ۾ ئي انسان جي ڀلائي آهي.
• قرآن مجيد ۾ الله تعاليٰ پنهنجي نبي جي تعريف ۽ سندس رستي جي سِڌي هجڻ جو ذڪر ڪري امت کي اهو سبق ڏنو آهي ته هو انهيءَ سِڌي رستي کي مضبوطيءَ سان جهلي رکن ۽ ان کان ڪڏهن به نه ڀڄن.
• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته سِڌو رستو اهو آهي جنهن ۾ ڪا به ڪجي، موڙ يا حق کان انحراف نه هجي، ۽ اهو ئي اسلام آهي — جيڪو الله جو پسنديده دين آهي.