Shara`a lakum minad deeni maa wassaa bihee Noohanw wallazeee awhainaaa ilaika wa maa wassainaa biheee Ibraaheema wa Moosa wa `Eesaaa an aqeemud adeena wa laa tatafarraqoo feeh; kabura `alal mushrikeena maa tad`oohum ilaih; Allaahu yajtabee ilaihi many yashaaa`u wa yahdeee ilaihi mai yuneeb
📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)
📖 Ба Тоҷикӣ
Барои шумо дину оине муқаррар кард аз ҳамон гуна, ки ба Нӯҳ тавсия карда буд ва аз он чӣ бар ту ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Мӯсо ва Исо тавсия кардаем, ки динро барпой нигаҳ доред ва дар он фирқа-фирқа машавед. Таҳаммули он чӣ ба он даъват мекунед, бар мушрикон душвор аст. Худо ҳар киро хоҳад, барои пайғамбарии Худ интихоб мекунад ва ҳар киро ба ӯ бозгардад, ба Худ роҳ менамояд.
🌐 Additional reference in Русский
🌐 Русский
Он учредил для вас в религии закон, Который был завещан Нуху, - Тот, что внушением тебе Мы ниспослали И что завещан Ибрахиму, (А следом) Мусе и (позднее) Исе: "В религии блюдите стойкость И в ней единство сохраняйте!" Для многобожников - как тяжко то, К чему ты призываешь их! К Себе Бог избирает тех, кто этого желает, К Себе ведет того, кто обращен к Нему.
أَقِيمُوا الدِّينَ: дини Худоро барпо доред, яъне тавҳид ва ибодати Худоро холисона ба ҷо оред.
لَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ: дар дини Худо гурӯҳ-гурӯҳ нашавед ва ихтилоф накунед.
كَبُرَ: гарон ва душвор омад.
يَجْتَبِي: интихоб мекунад, меписандад.
يُنِيبُ: ба сӯи Худо бозмегардад, тавба мекунад.
Тафсири оят:
Худованди Мутаъол барои шумо — эй мардум — аз дини худ он чиро муқаррар кардааст, ки онро ба Нӯҳ (алайҳис-салом) фармуда буд, то онро ба мардум расонад ва ба он амал кунад. Ҳамон дини покро ба ту — эй Паёмбар — ваҳй кардем, ки Қуръон ва шариати Ислом аст. Инчунин ба Иброҳим, Мӯсо ва Исо (алайҳимус-салом) фармуда будем, ки дини ягонаро барпо доранд. Ҷавҳари ин даъват он аст, ки дини Худоро барпо доред: Худоро яккаю ягона бидонед, танҳо Ӯро ибодат кунед ва ба Ӯ итоат намоед, ва дар ин дин пароканда нашавед ва ихтилоф накунед. Ҳамин асл — тавҳид ва ибодати холис барои Худо — дар ҳамаи шариатҳои осмонӣ муштарак будааст. Аммо мушрикон аз он чи ту онҳоро ба сӯи он даъват мекунӣ — яъне ягонагии Худо ва тарки ибодати бутҳо — ба танг омаданд ва ин барояшон гарон аст. Худованд касеро, ки бихоҳад, барои дини худ интихоб мекунад ва ӯро ба ибодату тоъати худ муваффақ мегардонад, ва касеро, ки бо тавба ба сӯи Ӯ бозгардад, ба роҳи рост ҳидоят мекунад.
Фоидаҳои ин оят:
Ин оят нишон медиҳад, ки дини ҳақиқӣ аз оғоз то анҷом яке будааст: тавҳид ва ибодати холис барои Худо. Ин моро ба ваҳдати уммат ва эҳтироми паёмбарон наздик мекунад.
Даъвати Қуръон ба ягонагӣ ва иттифоқ аст, на ба парокандагӣ. Ин барои ҳар мусалмон дарси бузург аст, ки дар дини худ муттаҳид бошад ва аз ихтилофи беҳуда дурӣ ҷӯяд.
Худованд худ касеро, ки лоиқ бошад, барои дини худ интихоб мекунад ва ба касе, ки бо ихлос ба Ӯ рӯ меоварад, роҳи рост нишон медиҳад. Ин умедворӣ ва рағбат ба тавбаро дар дилҳо зиёд мекунад.
Ояти карима моро ташвиқ мекунад, ки ба ҷои баҳсу ҷанҷол, дини Худоро бо амал ва ахлоқи нек барпо дорем ва мардумро бо раҳмат ба сӯи Худо даъват намоем.
Барои шумо дину оине муқаррар кард аз ҳамон гуна, ки ба Нӯҳ тавсия карда буд ва аз он чӣ бар ту ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Мӯсо ва Исо тавсия кардаем, ки динро барпой нигаҳ доред ва дар он фирқа-фирқа машавед. Таҳаммули он чӣ ба он даъват мекунед, бар мушрикон душвор аст. Худо ҳар киро хоҳад, барои пайғамбарии Худ интихоб мекунад ва ҳар киро ба ӯ бозгардад, ба Худ роҳ менамояд.
Офаридгори осмонҳову замин аст. Барои шумо, ҳам аз шумо ҳамсароне биёфарид. Ва низ барои чорпоён ҷуфтҳое падид овард. Во офариниши ҳамсарон бар шуморатон меафзояд. Ҳеҷ чиз монанди Ӯ нест ва Ӯст, ки шунавову биност!
Барои шумо дину оине муқаррар кард аз ҳамон гуна, ки ба Нӯҳ тавсия карда буд ва аз он чӣ бар ту ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Мӯсо ва Исо тавсия кардаем, ки динро барпой нигаҳ доред ва дар он фирқа-фирқа машавед. Таҳаммули он чӣ ба он даъват мекунед, бар мушрикон душвор аст. Худо ҳар киро хоҳад, барои пайғамбарии Худ интихоб мекунад ва ҳар киро ба ӯ бозгардад, ба Худ роҳ менамояд.
Аз рӯи ҳасаду адоват фирқа-фирқа шуданд, аз он пас, ки ба дониш даст ёфтанд. Ва агар Парвардигори ту аз пеш муқаррар накарда буд, ки онҳоро то замоне муъайян мӯҳлат аст, бар онҳо ҳукми азоб мерафт. Ва касоне, ки баъд аз онҳо вориси китоби Худо шудаанд, дар бораи он сахт ба шубҳа афтодаанд.
Барои он даъват кун ва чунон ки фармон ёфтаӣ, пойдорӣ кун ва аз паи хоҳишҳояшон марав ва бигӯ: «Ба китобе, ки Худо нозил кардааст, имон дорам ва ба ман фармон додаанд, ки дар миёни шумо ба адолат рафтор кунам. Худои якто Парвардигори мо ва Парвардигори шумост. Аъмоли мо аз они мо ва аъмоли шумо аз они шумо. Миёну мову шумо ҳеҷ муҳоҷҷае (душмание) нест. Худо моро дар як ҷо ҷамъ меоварад ва бозгашт ба сӯи Ӯст!»
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.