Сураи Аш-Шура Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз рӯи ҳасаду адоват фирқа-фирқа шуданд, аз он пас, ки…

Аш-Шура · 14/53

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аш-Шура

وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِن بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ ۝١٤

🔤 Transliteration

Wa maa tafarraqooo illaa mim ba`di maa jaaa`ahumul `ilmu baghyam bainahum; wa law laa Kalimatun sabaqat mir Rabbika ilaaa ajalim musammal laqudiya bainahum; wa innal lazeena oorisul Kitaaba mim ba`dihim lafee shakkim minhu mureeb

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз рӯи ҳасаду адоват фирқа-фирқа шуданд, аз он пас, ки ба дониш даст ёфтанд. Ва агар Парвардигори ту аз пеш муқаррар накарда буд, ки онҳоро то замоне муъайян мӯҳлат аст, бар онҳо ҳукми азоб мерафт. Ва касоне, ки баъд аз онҳо вориси китоби Худо шудаанд, дар бораи он сахт ба шубҳа афтодаанд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

— «تَفَرَّقُوا»: пароканда шуданд, гурӯҳ-гурӯҳ гардиданд.

— «بَغْيًا»: зулм, ҳасад ва туғён.

— «كَلِمَةٌ سَبَقَتْ»: ҳукме, ки пештар аз ҷониби Аллоҳ муқаррар шудааст.

— «أَجَلٍ مُّسَمًّى»: муддати муайяншуда, яъне рӯзи қиёмат.

— «أُورِثُوا الْكِتَابَ»: китоб ба онҳо мерос дода шуд, яъне Таврот ва Инҷил баъд аз пешиниён ба онҳо расид.

— «شَكٍّ مُّرِيبٍ»: шакки сахт ва бадгумонкунанда.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло дар ин оят хабар медиҳад, ки аҳли китоб ва кофирон дар дини худ пароканда нашуданд ва ба гурӯҳҳо тақсим нагардиданд, магар баъд аз он ки илм ва ҳуҷҷат ба онҳо расид. Яъне онҳо ҳақро шинохтанд ва ба он огоҳ шуданд, аммо бо вуҷуди ин, аз рӯи зулм, ҳасад ва худхоҳии байни худ ихтилоф карданд. Ин парокандагӣ аз ҷаҳолат набуд, балки аз туғён ва саркашӣ буд.

Сипас Аллоҳ мефармояд: агар калимае, ки пештар аз Парвардигорат гузаштааст — яъне ба таъхир андохтани азоб то муддати муайян, ки рӯзи қиёмат аст — намебуд, ҳатман дар миёни онҳо дар ҳамин дунё ҳукм карда мешуд ва азоби кофирон тез мерасид. Аммо Аллоҳ бо ҳикмати худ ба онҳо мӯҳлат медиҳад, то ҳуҷҷат бар онҳо комил гардад.

Баъд мефармояд: онҳое ки баъд аз пешиниён китоб ба онҳо мерос расидааст — яъне яҳудиён ва насрониёни замони паёмбар (с) — аз ин Қуръон ва аз он чи Муҳаммад (с) овардааст, дар шакки сахт ва бадгумонкунанда ҳастанд. Онҳо дар ҳақиқат дучори шакке шудаанд, ки онҳоро ба ихтилоф ва парешонӣ мебарад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ихтилоф ва парокандагӣ дар дин аксар вақт аз ҷаҳолат нест, балки аз зулм, ҳасад ва худхоҳӣ сар мезанад. Ин моро водор мекунад, ки ҳақро пазируфта, аз саркашӣ ва ҷидол дурӣ ҷӯем.

— Аллоҳ бо раҳмат ва ҳикмати худ ба бандагонаш мӯҳлат медиҳад ва азобро тез намерасонад, то онҳо тавба кунанд ва ба роҳи рост баргарданд. Ин моро ба сабр ва умедворӣ ба раҳмати Аллоҳ тарғиб мекунад.

— Қуръон ва рисолати паёмбар (с) ҳуҷҷати равшан аст, ва касе ки баъд аз расидани ин ҳуҷҷат дар шакк бимонад, худро аз роҳи ҳақ маҳрум мекунад. Ин моро ба тафаккур ва пазириши ҳақ бо дили кушод даъват мекунад.

— Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ваҳдат ва иттифоқ дар дини Аллоҳ неъмати бузург аст ва парокандагӣ сабаби ҳалокат ва гумроҳӣ мегардад. Пас бояд ба Қуръон часпем ва аз ихтилофи беҳуда дур бошем.

📜 Оят 12-16 — Сураи Аш-Шура

12لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

Калидҳои осмонҳову замин аз они Ӯст. Дар рӯзии ҳар кӣ бихоҳад, кушоиш медиҳад ё танг мегирад ва Ӯ ба ҳар чизе доност!

13۞ شَرَعَ لَكُم مِّنَ الدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰ ۖ أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ ۚ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ ۚ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَن يُنِيبُ

Барои шумо дину оине муқаррар кард аз ҳамон гуна, ки ба Нӯҳ тавсия карда буд ва аз он чӣ бар ту ваҳй кардаем ва ба Иброҳиму Мӯсо ва Исо тавсия кардаем, ки динро барпой нигаҳ доред ва дар он фирқа-фирқа машавед. Таҳаммули он чӣ ба он даъват мекунед, бар мушрикон душвор аст. Худо ҳар киро хоҳад, барои пайғамбарии Худ интихоб мекунад ва ҳар киро ба ӯ бозгардад, ба Худ роҳ менамояд.

14وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۚ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِن رَّبِّكَ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى لَّقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِن بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيبٍ

15فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ ۖ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ۖ وَقُلْ آمَنتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ ۖ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۖ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ ۖ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ ۖ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

Барои он даъват кун ва чунон ки фармон ёфтаӣ, пойдорӣ кун ва аз паи хоҳишҳояшон марав ва бигӯ: «Ба китобе, ки Худо нозил кардааст, имон дорам ва ба ман фармон додаанд, ки дар миёни шумо ба адолат рафтор кунам. Худои якто Парвардигори мо ва Парвардигори шумост. Аъмоли мо аз они мо ва аъмоли шумо аз они шумо. Миёну мову шумо ҳеҷ муҳоҷҷае (душмание) нест. Худо моро дар як ҷо ҷамъ меоварад ва бозгашт ба сӯи Ӯст!»

16وَالَّذِينَ يُحَاجُّونَ فِي اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا اسْتُجِيبَ لَهُ حُجَّتُهُمْ دَاحِضَةٌ عِندَ رَبِّهِمْ وَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ

Ва касоне, ки дар бораи Худо ҷидол мекунанд, пас аз он ки даъвати Ӯро иҷобат кардаанд, назди Парвардигорашон ҳуҷҷаташон ночиз аст. Бар онҳост хашми Худо ва бар онҳост азобе сахт!

← Оят 13 📖 Аш-Шура Оят 15 →

Аш-ШураФеҳристи Қуръон

53Оят

MeccanRevelation

14Оят

Тарҷума — Аш-Шура 14

Сураи Аш-Шура Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз рӯи ҳасаду адоват фирқа-фирқа шуданд, аз он пас, ки…

Сураи Оят 14/53 — Сураи Аш-Шура الشورى (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аш-Шура Гӯш кун, Сураи Аш-Шура Тарҷума, Сураи Аш-Шура mp3, Сураи Аш-Шура pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.