سورت جاثیه — آیت 2

د کلمو معناګانې:

• تَنزِيلُ: نازلول، رالېږل.
• الْكِتَابِ: قرآن کریم.
• الْعَزِيزِ: غالب، چې هيڅوک پرې غالب نشي کېدای.
• الْحَكِيمِ: ډېر حکمت والا، چې په هر کار کې يې حکمت وي.

د آيت تفسير:

دا قرآن کريم د هغه الله له لوري نازل شوی دی چې غالب او بېخونده قدرت لري، هيڅوک د هغه پر وړاندې مقاومت نه شي کولای، او هغه په خپلو دښمنانو باندې په سختۍ سره انتقام اخلي. هغه ډېر حکمت والا دی، چې په خپل مخلوق، تقدير او تدبير کې بشپړ حکمت لري، او په هغه څه کې چې يې رامنځته کړي هيڅ توپير او نيمګړتيا نه شته. دا آيت د قرآن د عظمت او د هغه د نازلونکي د صفاتو يادونه کوي، ترڅو خلک پرې پوه شي چې دا کتاب د بشر کلام نه دی، بلکې د هغه ذات له لوري راغلی چې په قدرت او حکمت کې بشپړ دی.

فايدې:

• دا چې قرآن د الله تعالی له لوري نازل شوی، نو بايد پرې بشپړ باور او اعتماد وشي، ځکه چې هغه غالب او حکمت والا دی.
• د الله تعالی د "عزيز" او "حکيم" په صفاتو سره پېژندل، د بنده زړه د هغه پر وړاندې له عاجزۍ او تواضع ډکوي.
• دا آيت د قرآن د سپېڅلتيا او د هغه د احکامو د منلو لپاره يو قوي دليل دی، ځکه چې د حکمت والا ذات له لوري راغلی دی.
• په دې آيت کې د الله تعالی د قدرت او حکمت يادونه، د مومن د زړه تسليت او ډاډ سبب کېږي چې په ژوند کې له هر ډول ستونزو سره مخ شي، نو بايد پر الله توکل وکړي.