جاثیہ سۈرىسى — ئايەت 2

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج بولغان سۆزلەر:

— «تَنزِيلُ»: چۈشۈرۈش، نازىل قىلىش دېگەن مەنىدە. بۇ يەردە قۇرئاننىڭ ئاللاھ تەرىپىدىن پەيغەمبەرگە ۋەھىي ئارقىلىق نازىل قىلىنغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ.

— «الْكِتَابِ»: كىتاب، يەنى قۇرئان كەرىم.

— «الْعَزِيزِ»: غالىب، ھېچكىم ئۇنىڭغا غالىب كېلەلمەيدىغان، ئىززەت ۋە قۇدرەت ئىگىسى.

— «الْحَكِيمِ»: ھېكمەت ئىگىسى، ھەر ئىشنى پۇختا ۋە ئورۇنلۇق قىلغۇچى، يارىتىشى ۋە تەدبىرىدە كەمچىلىك بولمايدىغان.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت قۇرئان كەرىمنىڭ ئاللاھ تەرىپىدىن نازىل قىلىنغانلىقىنى، ئۇنىڭ ئەزەلىدىن كېلىپ چىققان مۇقەددەس كىتاب ئىكەنلىكىنى ئېلان قىلىدۇ. قۇرئان ئادەم ئەقلىدىن ياكى پەرەزلىرىدىن تۇغۇلغان بىر ئەسەر ئەمەس، بەلكى ئاللاھ تەرىپىدىن پەيغەمبەر مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا ۋەھىي قىلىنغان ھەقىقىي كىتابتۇر.

ئاللاھ تائالا بۇ يەردە ئۆزىنى ئىككى مۇھىم سۈپەت بىلەن تەسۋىرلەيدۇ: «العزيز» ۋە «الحكيم». «العزيز» دېگەن ئاللاھنىڭ غالىبلىقى ۋە قۇدرەتلىكلىكىنى، ھېچكىم ئۇنىڭ ئىرادىسىگە قارشى تۇرالمايدىغانلىقىنى، دۈشمەنلىرىدىن ئىنتىقام ئالغاندا ۋە دوستلىرىنى قوغدىغاندا ئىنتايىن كۈچلۈك ئىكەنلىكىنى بىلدۈرىدۇ. «الحكيم» دېگەن ئاللاھنىڭ ھەر ئىشتا ھېكمەت بىلەن ئىش قىلىدىغانلىقىنى، يارىتىشى، تەقدىرى ۋە تەدبىرىدە مۇكەممەللىك ۋە ئىتقان بارلىقىنى، ھەرگىز خاتالىق ياكى تەڭپۇڭسىزلىق بولمايدىغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ.

شۇڭا، بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، قۇرئان كەرىم مۇكەممەل ھېكمەت ئىگىسى ۋە غالىب ئاللاھ تەرىپىدىن نازىل قىلىنغان بولۇپ، ئۇنىڭدىكى ھەر بىر ھۆكۈم ۋە يۆل-يورۇق ئىنسانىيەت ئۈچۈن ئەڭ پايدىلىق ۋە ئەڭ توغرا يولدۇر. بىز قۇرئاننى قوبۇل قىلىپ، ئۇنىڭغا ئەمەل قىلساق، دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە نىجات تاپىمىز. ئاللاھ بىزنى قۇرئاننىڭ نۇرى بىلەن يورۇتۇپ، ئۇنىڭ ھېكمەتلىرىنى چۈشىنىش ۋە ئەمەل قىلىش تەۋپىقىنى ئاتا قىلغاي.