سوره جاثیه — آیه 2

معانی کلمات:

• تَنزِیلُ: فرود آوردن، نازل کردن.
• الْکِتَابِ: قرآن کریم.
• الْعَزِیزِ: آن که شکستناپذیر است و بر همه چیز چیره است.
• الْحَکِیمِ: آن که در آفرینش و تدبیر کارها حکمت و استواری دارد.

تفسیر آیه:

این قرآن، کتابی است که از سوی خداوند نازل شده است؛ خدایی که عزت و قدرت او بینهایت است و هیچکس نمیتواند در برابر ارادهاش بایستد یا از انتقام او در امان باشد. او در آفرینش و تدبیر امور جهان، حکیم است؛ یعنی همه کارهایش بر اساس حکمت و مصلحت است و در آفرینش او هیچ بینظمی و نقصی راه ندارد. این آیه در آغاز سوره جاثیه، عظمت و منزلت قرآن را بیان میکند و میفرماید که این کتاب نه ساخته بشر، بلکه وحی الهی است که از جانب خدای غالب و فرزانه نازل گردیده است.

فواید و پیامهای آیه:

• قرآن کتابی است که از سوی خدای قادر و حکیم نازل شده و از هرگونه تحریف و خطا در امان است؛ پس شایسته است با دقت و تدبر در آن بنگریم و به آن عمل کنیم.
• شناخت صفات خداوند مانند عزت و حکمت، ایمان ما را تقویت میکند و به ما اطمینان میدهد که هر فرمانی در قرآن صادر شده، بر اساس حکمت و مصلحت بندگان است.
• این آیه ما را به تواضع در برابر قرآن فرا میخواند؛ زیرا کتابی که از جانب چنین خدای عزیز و حکیمی نازل شده، سزاوار تکریم و پیروی کامل است.