سورت جاثیه — آیت 3

د کلمو معناګانې:

• السَّمَاوَاتِ: آسمانونه، يعنې اووه اسمانونه.
• الْأَرْضِ: ځمكه، هغه ځمكه چې له هغې نه مخلوقات راوځي.
• آيَاتٍ: نښې، دلايل او حجتونه.
• لِلْمُؤْمِنِينَ: د هغو كسانو لپاره چې پر الله او د هغه پر رسول ايمان لري او تصديق يې كړى دى.

تفسير:

الله تعالیٰ په دې آيت كې فرمايي چې بېشكه په اسمانونو او ځمكه كې د مؤمنانو لپاره لويې نښې او دلايل شته. يعنې په دې اسمانونو كې چې اووه اسمانونه دي، او په ځمكه كې چې له هغې نه ټول مخلوقات راوځي، او په هر هغه څه كې چې په دواړو كې پیدا شوي دي — لکه لمر، سپوږمۍ، ستوري، غرونه، سمندرونه، ونې، حيوانات او نور بېلا بېل مخلوقات — د الله تعالیٰ پر قدرت، حكمت او يووالي باندې ډېرې څرګندې نښې او دلايل شته. خو دا نښې او دلايل يواځې هغه كسان ګوري او ترې عبرت اخلي چې مؤمنان دي؛ ځكه چې دوى پر دې شيانو سترګې نه بندوي، بلكې په فكر او عقل سره يې څاري او ترې د الله تعالیٰ پر قدرت او وحدانيت پوهېږي.

فايدې:

• دا آيت مؤمنانو ته د الله تعالیٰ د قدرت او عظمت د پېژندنې لار ښيي، او هغوى هڅوي چې په كايناتو كې د الله د نښو په مشاهده سره خپل ايمان پياوړى كړي.
• دا آيت دا هم ښيي چې ايمان د زړه او عقل خبره ده؛ څوك چې ايمان لري، هغه به په هر څه كې د الله نښې ويني، او څوك چې بې ايمانه دى، هغه به له دې ټولو نښو سره سترګې پټې كړي.
• دا آيت مؤمن ته دا يقين وركوي چې دا كاينات په تصادف نه دي پيدا شوي، بلكې د يو ډېر لوى او حكيم خالق په واسطه پيدا شوي دي، چې دا د هغه د عبادت او اطاعت لپاره تر ټولو ستره انګېزه ده.