Surja Muhammed — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• Bejjine (بَيِّنَةٍ): Dëshmi e qartë, provë e fortë dhe argument bindës.
• Zujjine (زُيِّنَ): Iu duk i bukur, iu zbukurua (nga shejtani).
• Suu (سُوءُ): E keqja, vepra e shëmtuar dhe e dënueshme.
• Ehva (أَهْوَاء): Dëshirat e epshit, prirjet e shpirtit larg së vërtetës.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar bën një krahasim të madh midis dy grupeve të njerëzve: A është ai që mbështetet në prova të qarta nga Zoti i tij, që e njeh të vërtetën dhe ecën rrugës së drejtë me bindje të plotë – si ai që shejtani ia zbukuroi veprat e këqija dhe i bëri ato t’i duken të mira, e për pasojë ai ndjek dëshirat e veta dhe largohet nga udhëzimi i Zotit? Kurrsesi nuk janë të barabartë! I pari është besimtari që ka arritur në bindje të plotë (Jakin) për fenë e tij, siç ishte Profeti Muhammed (paqja qoftë mbi të) dhe shokët e tij besimtarë. Ata e adhurojnë Zotin me dije dhe bindje, të ndriçuar nga drita e imanit. I dyti është idhujtari i Mekës, të cilit shejtani ia zbukuroi veprat e shëmtuara – si adhurimi i idhujve, mohimi i të dërguarve dhe kryerja e mëkateve – dhe ata ndjekin vetëm dëshirat e tyre pa asnjë provë apo argument. Pra, mesazhi kryesor i ajetit është: Nuk ka kurrë barazi midis atij që ndjek udhëzimin e Zotit dhe atij që ndjek dëshirat e veta.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Vlera e dijes dhe e qartësisë së argumentit në fe – besimtari i vërtetë nuk ndjek fenë verbërisht, por me bindje dhe provë të qartë.
2. Paralajmërim nga mashtrimi i shejtanit, i cili ia zbukuron njeriut veprat e këqija derisa t’i duken të mira – prandaj duhet kujdes dhe kontroll i vazhdueshëm i veprave.
3. Rreziku i ndjekjes së dëshirave (heva) pa u mbështetur në udhëzimin hyjnor – kjo është rruga që të çon në humbje.
4. Drejtësia e Allahut në gjykim – Ai nuk i barazon njerëzit sipas dëshirave, por sipas besimit dhe veprave të mira.
5. Nxitje për të kërkuar diturinë dhe për t’u mbështetur në prova të qarta në çështjet e fesë, që të jemi nga ata që ecin mbi bejjine (dëshmi të qartë) nga Zoti ynë.