Сураи Мухаммад Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё касе, ки аз ҷониби Парвардигораш далели равшане дорад, монанди…

Мухаммад · 14/38

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Мухаммад

أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ كَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُم ۝١٤

🔤 Transliteration

Afaman kaana `alaa baiyinatim mir Rabbihee kaman zuyyina lahoo sooo`u `amalihee wattaba`ooo ahwaaa`ahum

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё касе, ки аз ҷониби Парвардигораш далели равшане дорад, монанди касонест, ки кирдори бадашон дар назарашон ороста шуда ва аз паи ҳавоҳои худ мераванд?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

بَيِّنَةٍ: далели равшан, ҳуҷҷати возеҳ ва равшангарӣ аз ҷониби Парвардигор.
زُيِّنَ: ороста шуд, зебо ва хушнамо гардонида шуд.
سُوءُ عَمَلِهِ: амали бад ва зишти ӯ.
أَهْوَاءَهُم: ҳавасҳои нафсонии онҳо, хоҳишҳои беасоси дили онҳо.

Тафсири оят:

Оё касе ки аз ҷониби Парвардигораш бар далели равшан ва ҳуҷҷати возеҳ қарор дорад ва бо басират ва яқин бандагии Худоро мекунад, монанди касест, ки амали бадаш барояш ороста ва зебо нишон дода шудааст ва аз паи ҳавасҳои нафсонии худ рафтааст? Ҳаргиз ин ду гурӯҳ баробар нестанд. Аввалӣ бар роҳи ҳаққу ҳидоят ва бо чашми дили бино аст, дуюмӣ дар гумроҳӣ ва торикӣ қарор дорад ва аз рӯи ҳавои нафс қадам мегузорад, бидуни ҳеҷ далелу бурҳоне. Пас фарқи байни онҳо ба мисли фарқи байни рӯшноиву торикӣ ва осмону замин аст.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки доштани далели равшан аз ҷониби Парвардигор бузургтарин неъмат аст ва бояд шукри онро ба ҷо орем.
Ҳаваспарастӣ ва пайравӣ аз нафс одатро ба гумроҳӣ ва амали бад мебарад, пас бояд аз он эҳтиёт кунем.
Ислом дини басират ва далел аст, на дини тақлиди кӯрона ва пайравии ҳавои нафс.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ҳамеша дар ҷустуҷӯи ҳақ ва равшангарӣ бошем ва аз роҳи рост дур нашавем.
Фарқи байни ҳидоятёфта ва гумроҳ равшан аст, пас бояд ҳамеша дар сафи ҳидоятёфтагон бошем ва ба Қуръону суннати Паёмбар (с) пайравӣ кунем.

📜 Оят 12-16 — Сураи Мухаммад

12إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ

Худо касонеро, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста мекунанд, ба биҳиштҳое, ки наҳрҳо аз он порист, дохил хоҳад кард. Ва кофирон аз ин ҷаҳон баҳраманд мешаванд ва чун чорпоён мехӯранд ва ҷойгоҳашон оташ аст.

13وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِّن قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ

Чӣ қарияҳое (деҳаҳое), ки мардумаш аз мардуми қарияи ту, ки аз он берунат карданд, хеле пурқувваттар буданд, ки ҳалокашон кардем ва ҳеҷ ёрикунандае надоштанд.

14أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّهِ كَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُم

15مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِّن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى ۖ وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ ۖ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ

Васфи биҳиште, ки ба парҳезгорон ваъда дода шуда, ин аст, ки дар он наҳрҳоест аз обҳое тағйирнопазир ва наҳрҳое аз шире, ки таъмаш дигаргун намешавад ва наҳрҳое аз шароб, ки ошомандагон аз он лаззат мебаранд ва наҳрҳое аз асали мусаффо. Ва дар он ҷо ҳар гуна мева, ки бихоҳанд, ҳаст ва низ бахшоиши Парвардигорашон. Оё биҳиштиён монанди касоне ҳастанд, ки дар оташи ҷовидонаанд ва ононро аз обе ҷӯшон меошомананд, чунон ки рудаҳояшон тика-тика мешавад?

16وَمِنْهُم مَّن يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّىٰ إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِندِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا ۚ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ

Баъзе ба ту гӯш медиҳанд, то он гоҳ ки аз назди ту берун раванд, аз донишмандон мепурсанд: «Ин чӣ суханоне буд, ки мегуфт?» Худо бар дилҳояшон мӯҳр ниҳодааст ва аз паи ҳавоҳои худ рафтаанд.

← Оят 13 📖 Мухаммад Оят 15 →

МухаммадФеҳристи Қуръон

38Оят

MedinanRevelation

14Оят

Тарҷума — Мухаммад 14

Сураи Мухаммад Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё касе, ки аз ҷониби Парвардигораш далели равшане дорад, монанди…

Сураи Оят 14/38 — Сураи Мухаммад محمد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Мухаммад Гӯш кун, Сураи Мухаммад Тарҷума, Сураи Мухаммад mp3, Сураи Мухаммад pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.