Мухаммад сүрәсе — Аять 14

Сүзләр мәгънәсе:

• بَيِّنَةٍ — ачык дәлил, бөтен шикләрдән ачык булган хакыйкать.
• زُيِّنَ لَهُ — аңа ямьле итеп күрсәтелде (ягъни начар эш яхшы итеп күрсәтелде).
• سُوءُ عَمَلِهِ — аның начар, явыз гамәлләре.
• أَهْوَاءَهُم — аларның нәфес теләкләре, үз ихтыяҗлары.

Аять тәфсире:

Әйә Раббысы тарафыннан ачык дәлилгә, бөтен шикләрдән пакь булган хакыйкатькә ия булган кеше — ул үз Раббысын танып, Аңа гыйбадәт кыла, динеңдә нык ышанычка ирешә — шайтан аңа начар гамәлләрен ямьле итеп күрсәткән, һәм ул үз нәфес теләкләренә ияргән кеше кебек булырмы? Әлбәттә, юк! Алар бер-берсенә тиң түгелләр.

Беренче төркем — мөэминнәр, алар Раббыларыннан килгән ачык дәлилгә таяналар, аларның йөрәкләре иман нуры белән яктыртылган, алар хак юлда нык торалар. Икенче төркем — мөшрикләр, аларга шайтан үзләренең начар эшләрен матур итеп күрсәткән, алар сыннарга табынуны, гөнаһларны, пәйгамбәрләрне ялганга санауны дөрес дип уйлыйлар, чөнки алар үз нәфесләренә ияргәннәр, аларның бөтен эшләре һава-нәфес теләкләренә нигезләнгән, ә акылга һәм хак дәлилгә түгел.

Бу ике төркем бер-берсенә һич тә охшамый: берсе — хакыйкать нурында, икенчесе — адашу караңгылыгында. Аларның ахыргы урыннары да төрле: берсе — Җәннәт, икенчесе — Җәһәннәм.

Аятьтән алынган файдалар:

• Иманлы кеше үз эшләрендә һәрвакыт Коръән вә Сөннәткә таянырга тиеш, ә нәфес теләкләренә түгел.
• Шайтан кешенең начар эшләрен ямьле итеп күрсәтеп, аны адаштыручы төп дошман икәнен белү — мөэмин өчен зур сабак.
• Хак юлда булучылар белән адашучылар беркайчан да тиң була алмыйлар, бу Аллаһының гаделлеген күрсәтә.
• Кешегә үз эшләренә акыл белән карау һәм һәрвакыт хакыйкатьне эзләү зарур, чөнки нәфес теләкләренә иярү — адашуның төп сәбәбе.