Muhəmməd surəsi — Ayə 14

Ayədəki bəzi kəlmələrin mənaları:

• Bəyyinə: Rəbbdən gələn aydın dəlil, açıq-aydın sübut və doğru yol göstəricisi.
• Züyyinə: Gözəl göstərildi, bəzədildi — yəni pis əməl insana yaxşı kimi süslənib göstərildi.
• Səvü əməlihi: Onun pis, çirkin əməli.
• Əhvə: Nəfsin istək və həvəsləri; insanı haqqa tabe olmaqdan yayındıran şəxsi meyllər.

Ayənin təfsiri:

Bu ayədə Allah-Təala iki fərqli insan qrupunu bir-biri ilə müqayisə edir və onların heç bir vaxt bərabər ola bilməyəcəyini bildirir.

Birinci qrup — Rəbbindən gələn aydın dəlil və sübut üzərində olan kimsələrdir. Onlar Allahın birliyini dərk edərək, haqqı aydın görüb, şübhəsiz bir imanla Ona ibadət edirlər. Onların yolu aydın, qəlbləri rahatdır; çünki doğru yolda olduqlarını bilirlər. Bu, Peyğəmbərimiz (sallallahu aleyhi və səlləm) və ona iman gətirən möminlərin yoludur.

İkinci qrup isə o kəslərdir ki, şeytan onlara pis əməllərini gözəl göstərmiş, çirkin işlərini bəzəyib süsləmişdir. Onlar öz nəfslərinin istəklərinə, həvəslərinə uyaraq, heç bir dəlilə əsaslanmadan Allaha şərik qoşur, bütlərə sitayiş edir, günah işləyir və peyğəmbərləri yalançı sayırlar. Onlar haqqı görmək istəməz, yalnız öz istəklərinin arxasınca gedərlər.

Bu iki qrup heç vaxt eyni ola bilməz. Doğru yolda olanla azğınlığa düşən, aydın dəlilə uyanla nəfsinin istəklərinə qapılan bir deyildir. Biri nur içində, digəri zülmət içindədir.

Ey insan! Bir düşün: sən hansı yoldasan? Sənə Rəbbindən aydın dəlil gəlib çatıb — Quran və Peyğəmbərin sünnəti. Bu dəlil səni haqqa, işığa və əbədi xoşbəxtliyə çağırır. Nəfsinin və şeytanın səni aldatmasına imkan vermə. Unutma ki, pis əməllər yalnız müvəqqəti olaraq gözəl görünür, amma onların sonu peşmançılıq və ziyandır. Haqqın yolu isə aydın, sabit və əbədi səadətə aparan yoldur. Gəl, bu aydın dəlilə sarıl, qəlbinə nur, həyatına rahatlıq və axirətinə nicat tap!