Sure Muhammed — Ayet 14

Kelime Anlamları:

• Beyyine: Apaçık delil, kesin kanıt, hidayet üzere olma.
• Züyyine: Süslendi, güzel gösterildi.
• Sûü amel: Kötü iş, çirkin amel.
• Ehvâ: Hevâlar, nefsin arzuları, istekler.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, iki zümreyi birbirine asla denk tutmadığını beyan buyurmaktadır. Bir tarafta Rabbinden gelen apaçık bir delil üzere olan, iman ve yakîn ile kalbi aydınlanmış müminler vardır. Onlar, Allah'ın birliğini, peygamberlerin doğruluğunu ve dinin hakikatini kesin bir bilgiyle kabul etmişler; ibadetlerini basiret üzere, şuur ve idrakle yerine getirmektedirler. Onların yolu, ilim ve hikmet yoludur.

Diğer tarafta ise şeytanın kendilerine kötü amellerini süsleyip güzel gösterdiği, böylece Allah'a ortak koşma, günah işleme ve peygamberleri yalanlama gibi çirkin işleri kendilerine cazip gelen kimseler vardır. Bunlar, akıl ve vahiy yerine nefislerinin arzularını (hevâlarını) rehber edinmişler; hiçbir delile dayanmadan, sırf heveslerine uyarak sapıklık içinde yuvarlanıp gitmişlerdir.

Bu iki grup hiçbir şekilde birbirine eşit değildir. Biri hidayet ve nur üzere, diğeri dalalet ve karanlık içindedir. Mümin, Rabbiyle buluşmayı umar ve O'nun rızasını kazanmak için çalışır; kâfir ise dünya hayatının geçici zevklerine aldanmış, ahireti unutmuştur.

Bu âyet, her Müslümana büyük bir müjde ve uyarıdır. Ey iman eden kardeşim! Sen, Rabbinden gelen apaçık bir delil üzerindesin. Bu delil, Kur'an'dır, sünnettir ve kalbindeki iman nurudur. Sakın şeytanın süslediği geçici dünya zevklerine, nefsinin arzularına kapılıp da o sapıklar gibi olma! Bil ki, hidayet üzere olanlarla dalalet içinde yüzenler asla bir olmayacaktır. Sen, Allah'ın kitabına sarıldığın, Resulünün izinden gittiğin müddetçe en büyük kurtuluşa ermişsin demektir. Bu büyük nimete şükret ve Rabbine olan bağlılığını daim kıl!