محمد سۈرىسى — ئايەت 14

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «بَيِّنَة»: ئېنىق دەلىل، روشەن پاكىت، يەنى ئاللاھ تەرىپىدىن كەلگەن نۇر ۋە ھىدايەت.

— «زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ»: ئۇنىڭ يامان ئەمىلى ئۇنىڭغا چىرايلىق قىلىپ كۆرسىتىلدى، يەنى شەيتان ۋە نەپسى ئۇنىڭغا گۇناھنى گۈزەل قىلىپ كۆرسەتتى.

— «أَهْوَاءَهُم»: ئۇلارنىڭ نەپسى خاھىشلىرى، ھەۋەس-ھەۋەسلىرى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە بىر مۇھىم سوئال ئارقىلىق ھەق بىلەن باتىلنىڭ، ھىدايەت بىلەن گۇمراھلىقنىڭ باراۋەر ئەمەسلىكىنى بايان قىلىدۇ. پەرۋەردىگارى تەرىپىدىن ئېنىق دەلىل ۋە روشەن پاكىتقا ئىگە بولغان، يەنى ئىسلامنى چىن دىلىدىن قوبۇل قىلىپ، ئاللاھقا ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلىدىغان، ھەقىقەتنى كۆز بىلەن كۆرگەندەك ئېنىق بىلىدىغان كىشى، شەيتان ۋە نەپسى ئۇنىڭغا يامان ئەمەلىنى چىرايلىق قىلىپ كۆرسەتكەن، شۇنداقلا ئۆز نەپسى خاھىشىغا ئەگىشىپ، ئاللاھنى قويۇپ بۇت-سەنەملەرگە چوقۇنغان، گۇناھ-مەئسىيەتكە پاتقان، پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلغان كىشى بىلەن ھەرگىز باراۋەر بولالمايدۇ. بۇ ئىككى گۇرۇھنىڭ ئاقىبىتى ۋە يولى پەرقلىق: بىرى ئېنىق نۇر ئۈستىدە، يەنە بىرى زۇلمەت ۋە گۇمراھلىق ئىچىدە. ھەقىقەتنى تونۇپ يەتكەن مۇئمىن كىشى ھەر قانداق ئەھۋالدا ئاللاھنىڭ يولىدا مۇستەھكەم تۇرىدۇ، ئۇنىڭ قەلبى ئىمان نۇرى بىلەن يورۇتۇلغان بولۇپ، شەك-شۈبھىدىن خالىيدۇر. ئەمما نەپسى خاھىشىغا ئەگەشكەن كىشى بولسا، ئۆزىنىڭ يامان ئەمەلىنى توغرا دەپ ئويلاپ قالىدۇ، ھەقىقەتنى كۆرۈشتىن مەھرۇم بولىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئىنسان ئۆز نەپسىنىڭ خاھىشىغا ئەمەس، بەلكى ئاللاھ تەرىپىدىن كەلگەن ئېنىق دەلىل ۋە ھىدايەتكە ئەگىشىشى كېرەك. ئاللاھنىڭ كەلامى ۋە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ سۈننىتى بىز ئۈچۈن ئەڭ روشەن يېتەكچىدۇر. كىمكى بۇ يولدا مۇستەھكەم تۇرسا، ئۇ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە نىجات تاپىدۇ؛ كىمكى نەپسى خاھىشىغا ئەگىشىپ گۇمراھلىق يولىنى تۇتسا، ئۇ زىيانغا ئۇچرايدۇ. پەرۋەردىگارىمىز بىزنى ھىدايەت نۇرى بىلەن يورۇتۇپ، ھەق يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن.