ซูเราะฮฺ อัล-หุญุรอต — อายะฮฺ 13

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• شُعُوبًا (ชุอูบ) หมายถึง กลุ่มชนหรือชาติพันธุ์ขนาดใหญ่ ซึ่งใหญ่กว่ากลุ่มเผ่า
• قَبَائِلَ (กะบาอิล) หมายถึง เผ่าต่างๆ ซึ่งเล็กกว่าชาติพันธุ์ลงมา
• لِتَعَارَفُوا (ลิตะอารอฟู) หมายถึง เพื่อให้รู้จักซึ่งกันและกัน
• أَتْقَاكُمْ (อัตกอกุม) หมายถึง ผู้ที่มีความยำเกรงต่ออัลลอฮ์มากที่สุด

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

โอ้มนุษย์ทั้งหลาย! แท้จริงเราได้บังเกิดพวกเจ้าจากชายหนึ่งคน คือท่านนบีอาดัม และหญิงหนึ่งคน คือแม่หญิงเฮาวา ดังนั้นบรรพบุรุษของพวกเจ้าทั้งหมดจึงเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่มีความแตกต่างกันในเรื่องเชื้อสายหรือวงศ์ตระกูล และเราได้ทำให้พวกเจ้าแตกแขนงออกไปเป็นชนชาติและเผ่าต่างๆ มากมาย เพื่อให้พวกเจ้ารู้จักซึ่งกันและกัน มิใช่เพื่อให้บางกลุ่มเหยียดหยามหรือดูถูกอีกกลุ่มหนึ่ง

การที่มนุษย์จะมีความประเสริฐหรือมีเกียรติเหนือกันนั้น มิได้อยู่ที่เชื้อชาติ ผิวพรรณ หรือเผ่าพันธุ์ หากแต่อยู่ที่ความยำเกรงต่ออัลลอฮ์ ผู้ใดที่มีความยำเกรงต่อพระองค์มากที่สุด ผู้นั้นคือผู้ที่มีเกียรติสูงสุด ณ ที่พระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ในสภาพของพวกเจ้าทั้งหมด ทั้งสิ่งที่เปิดเผยและสิ่งที่ซ่อนเร้นในจิตใจ พระองค์ทรงรู้ดียิ่งว่าใครคือผู้ที่มีความยำเกรงอย่างแท้จริง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. อัลลอฮ์ทรงประกาศความเท่าเทียมกันของมนุษย์ทุกคน โดยชี้ให้เห็นว่าทุกคนมาจากบิดาและมารดาเดียวกัน จึงไม่มีเหตุผลใดที่จะถือตัวถือใหญ่เหนือกันด้วยเชื้อสายหรือเผ่าพันธุ์
2. ความหลากหลายของชาติพันธุ์และเผ่าพันธุ์เป็นพระประสงค์ของอัลลอฮ์ เพื่อให้มนุษย์ได้รู้จักและเรียนรู้ซึ่งกันและกัน อันจะนำไปสู่ความเข้าใจและสันติสุข มิใช่เพื่อสร้างความแตกแยก
3. มาตรฐานแห่งความดีงามและเกียรติยศที่แท้จริงในสายตาของอัลลอฮ์คือ "ความยำเกรง" ซึ่งเป็นคุณธรรมภายในจิตใจ มิใช่สิ่งภายนอกที่มนุษย์มักใช้ตัดสินกัน
4. อิสลามให้ความสำคัญกับการประเมินคุณค่าของมนุษย์ด้วยจิตใจและการกระทำที่ดีงาม ไม่ใช่ด้วยสีผิว เชื้อชาติ หรือฐานะทางสังคม ซึ่งเป็นหลักการที่ก้าวหน้าและเป็นธรรมสำหรับมวลมนุษยชาติ
5. การรู้จักกันระหว่างชนชาติต่างๆ เป็นหนทางสู่การแลกเปลี่ยนความรู้ ประสบการณ์ และความร่วมมืออันดี ซึ่งจะนำมาซึ่งความเจริญและสันติสุขของมนุษยชาติโดยรวม