Сураи Аль-Анам Оят 99 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ӯст Худое, ки аз осмон борон фиристод ва бо он…

Аль-Анам · 99/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَهُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًا وَمِنَ النَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِّنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ ۗ انظُرُوا إِلَىٰ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكُمْ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ۝٩٩

🔤 Transliteration

Wa Huwal lazeee anzala minas samaaa`i maaa`an fa akhrajnaa bihee nabaata kulli shai`in fa akhrajnaa minhu khadiran nukhriju minhu habbam mutaraakibanw wa minan nakhli min tal`ihaa qinwaanun daaniyatunw wa jannaatim min a`naabinw wazzaitoona warrummaana mushhtabihanw wa ghaira mutashaabih; unzurooo ilaa samariheee izaaa asmars wa yan`ih; inna fee zaalikum la Aayaatil liqawminy yu`minoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ӯст Худое, ки аз осмон борон фиристод ва бо он борон ҳар гуна гиёҳеро руёнидем ва аз он гиёҳ танае сабз ва аз он донаҳое бар якдигар чида ва низ аз навдаҳои нахл хӯшаҳое сар бароварда падид овардем ва низ бӯстонҳое аз токҳо ва зайтуну анор монанду номонаяд! Ба меваҳояш, он гоҳ ки падид меоянд ва он гоҳ ки мерасанд, бингаред, ки дар онҳо ибратҳост барои онон, ки имон меоваранд?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ талаб мекунанд:

— «خَضِرًا»: киштзори тару тоза ва сабз.

— «طَلْعِهَا»: аввалин чизи берунаомада аз меваи дарахти хурмо.

— «قِنْوَانٌ»: ҷамъи «қинв» буда, маънои хӯшаҳои хурмо (хушакҳои ангурмонанд)-ро дорад.

— «دَانِيَةٌ»: наздик ва дастрас, ки нишаста ва истода метавонад онро бичинад.

— «يَنْعِهِ»: пухта расидан ва пурра расидани мева.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло Худоеро тавсиф мекунад, ки аз осмон — яъне аз абрҳо — об фуруд овард. Пас бо он об ҳар гуна растаниро рӯёнидем. Сипас аз он растанӣ сабзаи тару тоза берун овардем, ки аз он донаҳои рӯи ҳам чидашуда — монанди хӯшаҳои гандум, ҷав ва дигар ғалладона — берун меорем. Инчунин аз дарахти хурмо, аз шукуфа ва ғурраи он, хӯшаҳои наздику дастрас берун овардем, ки ҳар кас ба осонӣ метавонад онро бичинад. Ҳамчунин боғҳои ангур, дарахти зайтун ва анорро рӯёнидем, ки баргҳояшон ба ҳам монанд аст, вале меваашон дар шакл, мазза ва хосият гуногун аст. Эй мардум, ба меваи он дарахтон назар кунед, он гоҳ ки мева мебандад ва он гоҳ ки мевааш мепазад ва пурра мерасад. Ҳамоно дар инҳо барои мардуме, ки имон меоранд, нишонаҳои равшани қудрати Аллоҳ ва ҳикмати Ӯ вуҷуд дорад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ таъоло бо қудрати комили Худ аз оби оддӣ ҳаёти растанӣ ва рӯзии бандагонашро меофарад; ин далели раҳмат ва меҳрубонии Ӯ ба махлуқот аст.

— Гуногунии меваҳо дар шакл, мазза ва ранг, дар ҳоле ки барге чун барги зайтуну анор ба ҳам монанд аст, далели дониш ва ҳикмати бепоёни Офаридгор аст.

— Даъват ба тафаккур ва назар кардан ба офариниш, инсонро ба шинохти Худо ва амиқтар шудан дар имон наздик мекунад.

— Оят хотиррасон мекунад, ки ин нишонаҳо танҳо барои мардуми имондор судманд аст; зеро онҳо аз офариниш ба Холиқ роҳ мебаранд ва дилро ба шукр ва ибодат водор мекунанд.

— Ҳар як мева ва растанӣ сабақи зиндагӣ аст: аз замини мурда бо оби осмон ҳаёт меравад; ин умедворӣ ба раҳмати Аллоҳ ва эҳёи рӯҳро дар дилҳо зинда мекунад.

📜 Оят 97-101 — Сураи Аль-Анам

97وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِهَا فِي ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

Ӯст Худое, ки ситорагонро бароятон офарид, то ба онҳо дар торикиҳои хушкиву дарё роҳи худро биёбед. Оётро барои онон, ки медонанд, батафсил баён кардаем!

98وَهُوَ الَّذِي أَنشَأَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ ۗ قَدْ فَصَّلْنَا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ

Ва Ӯст Худованде, ки шуморо аз як тан биёфарид. Сипас шуморо қароргоҳест ва вадиъат (амонат) ҷоест. Оётро барои онон, ки мефаҳманд, батафсил баён кардаем!

99وَهُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجْنَا بِهِ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًا وَمِنَ النَّخْلِ مِن طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَجَنَّاتٍ مِّنْ أَعْنَابٍ وَالزَّيْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَغَيْرَ مُتَشَابِهٍ ۗ انظُرُوا إِلَىٰ ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَيَنْعِهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكُمْ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

100وَجَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ الْجِنَّ وَخَلَقَهُمْ ۖ وَخَرَقُوا لَهُ بَنِينَ وَبَنَاتٍ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۚ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يَصِفُونَ

Барои Худо шариконе аз ҷин қарор доданд ва ҳол он ки ҷинро Худо офаридааст. Ва бе ҳеҷ донише ба дурӯғ духтароневу писароне барои Ӯ тасаввур карданд. Ӯ пок аст ва болотар аст аз он чӣ васфаш мекунанд!

101بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ وَلَدٌ وَلَمْ تَكُن لَّهُ صَاحِبَةٌ ۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَيْءٍ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

Падидоварандаи осмонҳову замин аст. Чӣ гуна Ӯро фарзанде бошад ва ҳол он ки Ӯро ҳамсаре нест. Ҳар чизеро Ӯ офаридааст ва ба ҳар чизе доност!

← Оят 98 📖 Аль-Анам Оят 100 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

99Оят

Тарҷума — Аль-Анам 99

Сураи Аль-Анам Оят 99 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ӯст Худое, ки аз осмон борон фиристод ва бо он…

Сураи Оят 99/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 97–101. Ба Тоҷикӣ: Русский.