Surah Al-An'am — Talata 99

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Anzala min al-samaa' maa'an: Nagpababa mula sa langit ng tubig (ulan).
• Nabat kulli shay': Halaman ng bawat bagay (lahat ng uri ng pananim).
• Khadiran: Luntiang halaman o sariwang tanim.
• Habban mutarakiban: Mga butil na nakapatong-patong ang ilan sa iba (tulad ng mga uhay ng trigo at iba pa).
• Tal'iha: Ang unang bunga ng puno ng palma (bago pa ito maging datiles).
• Qinwan: Mga piling ng bunga ng palma (mga buwig ng datiles).
• Daniyah: Malapit at madaling abutin.
• Jannat min a'nab: Mga hardin ng ubas.
• Mushtabihan wa ghayr mutashabih: Magkakatulad sa dahon ngunit magkakaiba sa bunga (tulad ng olibo at granada).
• Yan'ih: Ang pagkahinog at pagiging ganap ng bunga.

Interpretasyon ng Talata:

Si Allah ang nagpapababa ng tubig mula sa langit — ang ulan — at sa pamamagitan nito ay nagpapalabas Siya ng lahat ng uri ng halaman mula sa lupa. Mula sa mga halamang ito, nagpapalabas Siya ng luntiang tanim, at mula sa luntiang tanim na iyon ay naglalabas ng mga butil na magkakapatong-patong, tulad ng mga uhay ng trigo, barley, at iba pang butil. Mula sa bunga ng puno ng palma, naglalabas Siya ng mga buwig ng datiles na mababa at madaling abutin ng nakatayo o nakaupo. Nagpapalabas din Siya ng mga hardin ng ubas, gayundin ng mga puno ng olibo at granada — na ang mga dahon ay magkakahawig ngunit ang mga bunga ay nagkakaiba-iba sa lasa, hugis, at katangian.

Kaya't sabi Niya: "Tingnan ninyo ang mga bunga nito kapag namumunga, at ang pagkahinog nito" — kung paano ito nagsisimula bilang maliit at walang pakinabang, pagkatapos ay lumalaki at nagiging kapaki-pakinabang at masarap. Tunay na sa mga ito ay may mga malinaw na tanda at katibayan ng kapangyarihan ni Allah, ng Kanyang karunungan, at ng Kanyang awa — ngunit tanging ang mga taong may pananampalataya at sumasampalataya kay Allah ang nakikinabang sa mga aral na ito at nag-iisip tungkol sa mga ito.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang pagpapababa ng ulan at pagpapalabas ng mga halaman ay isang malinaw na patunay ng pagkakaroon ni Allah at ng Kanyang perpektong kapangyarihan — walang sinuman ang makakagawa nito maliban sa Kanya.
2. Ang pagkakaiba-iba ng mga bunga, lasa, at hugis sa kabila ng pagiging magkatulad ng lupa at tubig ay nagpapakita ng walang limitasyong kakayahan ng Lumikha.
3. Ang pag-aanyaya ng Quran na magmasid at mag-isip sa kalikasan ay nagpapakita na ang Islam ay relihiyon ng kaalaman at pagmumuni-muni, hindi bulag na pagsunod.
4. Ang pagtingin sa pag-unlad ng halaman mula sa buto hanggang sa pagkahinog ay nagpapaalala sa atin ng muling pagkabuhay — kung paanong binubuhay ni Allah ang lupaing patay, gayon din Niya bubuhayin ang mga patay sa Araw ng Paghuhukom.
5. Ang pagbanggit ng mga prutas na ito ay nagtuturo sa atin na magpasalamat kay Allah sa Kanyang mga biyaya at gamitin ang mga ito sa pagsunod sa Kanya.
6. Ang pananampalataya ay hindi lamang nasa puso kundi nangangailangan ng pag-iisip at pagmumuni-muni sa mga nilikha ni Allah upang lumakas ang paniniwala at mapalalim ang pagmamahal sa Kanya.