Сураи Аль-Мумтахина Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Иброҳим ва касоне, ки бо вай буданд, он гоҳ ки…

Аль-Мумтахина · 4/13

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Мумтахина

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۖ رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ۝٤

🔤 Transliteration

Qad kaanat lakum uswatun basanatun feee Ibraaheema wallazeena ma`ahoo iz qaaloo liqawmihim innaa bura`aaa`u minkum wa mimmaa ta`budoona min doonil laahi kafarnaa bikum wa badaa bainanaa wa bainakumul `adaawatu wal baghdaaa`u abadan hattaa tu`minoo billaahi wahdahooo illaa qawla Ibraheema li abeehi la astaghfiranna laka wa maaa amliku laka minal laahi min shai; rabbanaa `alaika tawakkalnaa wa ilaika anabnaa wa ilaikal maseer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Иброҳим ва касоне, ки бо вай буданд, он гоҳ ки ба қавми худ гуфтанд, ки мо аз шумо ва аз он чӣ ҷуз Худои якто мепарастед, безорем ва шуморо кофир мешуморем ва миёни мову шумо ҳамеша душманиву бадбинӣ хоҳад буд, то вақте ки ба Худои якто имон биёваред, бароятон некӯ муқтадое (пешвое) буданд. Магар он гоҳ ки Иброҳим падарашро гуфт, ки барои ту бахшоиш металабам, зеро наметавонам азоби Худоро аз ту дафъ кунам. Эй Парвардигори мо, бар Ту таваккал кардем ва ба Ту рӯй овардем ва ба сӯи туст бозгашт!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

أُسْوَةٌ: намуна, қиёс, ибрат.
بُرَآءُ: ҷамъи «барӣ», яъне беззар, пок, дур аз касе ё чизе.
بَغْضَاءُ: душманӣ, нафрат, кина.
أَنَبْنَا: бозгаштем, тавба кардем ва ба Ӯ рӯ овардем.
الْمَصِيرُ: ҷойи бозгашт ва анҷом.

Тафсири оят:

Эй мӯъминон, барои шумо дар Иброҳим (алайҳис-салом) ва он мӯъминоне, ки ҳамроҳи ӯ буданд, намунаи некӯ ва ибрати пурфоида вуҷуд дорад. Онҳо ба қавми худ, ки кофир буданд, гуфтанд: «Мо аз шумо ва аз он бутҳое, ки ба ҷойи Аллоҳ мепарастед, безорем ва дур ҳастем. Мо ба дини шумо бовар надорем ва онро инкор мекунем. Миёни мо ва шумо душманӣ ва нафрат ҳамеша пайдо шудааст ва то замоне ки шумо ба Аллоҳи ягона имон наёред, ин душманӣ боқӣ мемонад».

Аммо дар як нуқта набояд ба Иброҳим пайравӣ кард: ӯ ба падари худ ваъда дод, ки барои ӯ аз Аллоҳ омурзиш мепурсад. Ин кор пеш аз он буд, ки барои Иброҳим равшан шавад, ки падараш душмани Аллоҳ аст. Вақте ки ин ҳақиқат ба ӯ ошкор шуд, аз падараш безор шуд. Барои мӯъмин ҷоиз нест, ки барои мушрик омурзиш талаб кунад, зеро ӯ наметавонад аз азоби Аллоҳ чизееро аз касе дафъ кунад.

Сипас Иброҳим ва мӯъминони ҳамроҳи ӯ ба Аллоҳ рӯ оварда гуфтанд: «Парвардигоро, дар ҳамаи корҳо ба Ту таваккал кардем, ба сӯи Ту тавба карда бозгаштем ва бозгашти ниҳоӣ низ ба сӯи Туст».

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят ба мӯъминон нишон медиҳад, ки дар роҳи имон ва эътиқод бояд аз пайғамбарон ва солеҳон ибрат гиранд ва аз кофирон ва ширк безор бошанд.
Душманӣ бо куфру ширк на барои шахс, балки барои ақидаи нодуруст аст; ҳар гуна душманӣ то замоне боқӣ мемонад, ки онҳо ба Аллоҳи ягона имон наёваранд.
Ин оят таъкид мекунад, ки тавба, таваккал ва бозгашт ба сӯи Аллоҳ роҳи наҷот ва саодати ҳақиқӣ аст.
Ҳамчунин мефаҳмонад, ки ҳатто бузургтарин шахсиятҳо низ ба ғайр аз Аллоҳ ба касе дигар такя намекунанд ва ҳамаи корҳо ба Ӯст.
Ин оят дили мӯъминонро ба сӯи имон ва ягонагӣ Аллоҳ ҷалб мекунад ва онҳоро аз пайравӣ аз роҳҳои гумроҳӣ бозмедорад.

📜 Оят 2-6 — Сураи Аль-Мумтахина

2إِن يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُم بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ

Агар бар шумо даст ёбанд, душманӣ мекунанд ва ба озоратон дасту зйбон мекушоянд ва дӯст доранд ки шумо низ кофир гардед.

3لَن تَنفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ ۚ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

Дар рӯзи қиёмат на хешовандон бароятои нафъ кунанд, на фарзандонатон. Худо миёнатон ҷудои меандозад ва амалҳоятонро мебинад.

4قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۖ رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ

5رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

Эй Парвардигори мо, моро чунон макун, ки кофирон хор дорандамон. Ва моро бибахшо, ки Ту ғолибу ҳакимӣ!

6لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآخِرَ ۚ وَمَن يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ

Онҳо некӯ муқтадое (пешвое) ҳастанд барои шумо — барои касоне, ки ба Худову рӯзи қиёмат умед доранд. Ва ҳар кӣ рӯйгардон шавад. Худо беэҳтиёҷу соҳиби шукр аст!

← Оят 3 📖 Аль-Мумтахина Оят 5 →

Аль-МумтахинаФеҳристи Қуръон

13Оят

MedinanRevelation

4Оят

Тарҷума — Аль-Мумтахина 4

Сураи Аль-Мумтахина Оят 4 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Иброҳим ва касоне, ки бо вай буданд, он гоҳ ки…

Сураи Оят 4/13 — Сураи Аль-Мумтахина الممتحنة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Мумтахина Гӯш кун, Сураи Аль-Мумтахина Тарҷума, Сураи Аль-Мумтахина mp3, Сураи Аль-Мумтахина pdf. Оят 2–6. Ба Тоҷикӣ: Русский.