سورت جمعه — آیت 2

هُغه الله هغه ذات دى چې په أميانو كې يې له همدوى څخه يو رسول راولېږه، چې هغه ته دوى ته د هغه ايتونه لولي، او دوى له شرك او بدو اخلاقو څخه پاكوي، او دوى ته قرآن او سنت ښه زده كوي. بېشكه دوى له دې نه مخكې په ښكاره ګمراهۍ كې وو، ځكه چې دوى بتانو ته عبادت كاوه، او د خپلو خپلوانو وینې به يې تویولې، او د خپلو خپلوانو سره به يې پرېكړه كوله.

د كلمو معناګانې:

• الأُمِّيِّينَ: هغه عرب چې لوستل او ليكل يې نه زده كړي وو، او نه يې له كوم كتاب يا آسماني پېغام څخه خبر درلود.
• يُزَكِّيهِمْ: دوى له كفر او شرك څخه پاكوي، او د دوى اخلاق ښه كوي.
• الْحِكْمَةَ: سنت (د رسول الله صلی الله عليه وسلم قول، فعل او تقرير).
• ضَلَالٍ مُّبِينٍ: ښكاره او روښانه ګمراهي.

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ هغه ذات دى چې په أميانو (عربانو) كې يې له همدوى څخه يو رسول راولېږه، چې هغه د دوى له جنس او نسب څخه و، ترڅو دوى ته د الله ايتونه (قرآن) ولولي، او دوى له شرك، كفر او بدو اخلاقو څخه پاك كړي، او دوى ته قرآن (كتاب) او سنت (حكمت) زده كړي. دا په داسې حال كې وه چې دوى له دې نه مخكې په ښكاره ګمراهۍ كې وو، ځكه چې دوى بتانو ته عبادت كوله، او د خپلو خپلوانو وینې به يې تویولې، او د خپلو خپلوانو سره به يې پرېكړه كوله. دا د الله تعالیٰ لوی احسان دى چې دوى ته يې دا ډول رسول راولېږه، چې دوى ته يې د هدایت لاره وښودله، او دوى يې له تیارو څخه رڼا ته راووړل.

دعوتي اړخ:

دا آيت موږ ته د الله تعالیٰ لوی احسان او رحمت را يادوي، چې هغه خپل بندګان په هېڅ حالت كې نه پرېږدي، بلکې دوى ته د هدایت لپاره رسولان او لارښودان راولېږي. دا موږ ته دا هم ښيي چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم راتګ د ټول بشريت لپاره رحمت و، او هغه د الله تعالیٰ تر ټولو لوی احسان دى. نو موږ بايد د دې احسان شكر وباسو، او د هغه د لارې پیروي وكړو، ترڅو په دواړو نړیو كې بریالي شو. دا آيت موږ ته دا هم زده كوي چې علم او پوهه ډېره مهمه ده، ځكه چې الله تعالیٰ خپل رسول د تعلیم (زده كړې) لپاره راولېږه، نو موږ بايد د علم په لاسته راوړلو كې هڅه وكړو، او خپل ځان او خپل اولاد ته د قرآن او سنت زده كړه لازمي وګڼو.