Аль-Джумуа сүрәсе — Аять 2

Сүзләр аңлатмасы:

• Әл-үммиййүн — укый-яза белмәүче гарәпләр; аларга китап бирелмәгән, расүл килмәгән иде.
• Йүзәккийһим — аларны көфердән, ширктән һәм начар әхлактан чистарта.
• Әл-Китаб — Коръән.
• Әл-Хикмә — Пәйгамбәрнең сөннәте, шәригать хөкемнәре.
• Далял мүбин — ачык, аңлашыла торган азгынлык.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә — Ул, гарәпләр арасыннан, укый-яза белмәгән, үзләренә китап һәм пәйгамбәр килмәгән бер кавемгә, аларның үзләреннән бер расүлне — Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмне җибәрде. Ул расүл аларга Аллаһының аятьләрен — Коръәнне укый, аларны мәҗүсилек, ширк һәм начар әхлак пычрагыннан чистарта, аларга Коръәнне һәм хикмәтне — Пәйгамбәр сөннәтен өйрәтә. Моңа кадәр алар ачык азгынлыкта иделәр: ташка, агачка табыналар иде, кан коялар, туганлык бәйләнешләрен өзәләр иде. Ләкин Аллаһы үз рәхмәте белән аларга шушы расүлне җибәреп, аларны караңгылыктан яктылыкка чыгарды. Бу расүл башка кавемнәргә дә — гарәпләргә дә, башка милләтләргә дә җибәрелде, алар әле киләчәктә килерләр. Аллаһы Тәгалә — кодрәт иясе, һәрнәрсәдән өстен, һәм Ул сүзләрендә һәм эшләрендә хикмәт иясе.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһының безгә, укый-яза белмәгән, надан булган кавемгә үзебездән бер расүл җибәрүе — Аның безгә карата булган бөек рәхмәте һәм мәрхәмәте. Бу — безнең өчен зур шәрәф.
• Пәйгамбәребез салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең өммәте булуыбыз — Аллаһының безгә биргән иң олы нигъмәте. Ул безне азгынлыктан коткарып, туры юлга күндерде.
• Коръән укыту һәм кешеләрне чистарту — Пәйгамбәрнең төп бурычы. Без дә аның юлыннан барып, Коръәнне өйрәнергә һәм башкаларга өйрәтергә тиешбез.
• Белем һәм тәрбия — бер-берсен тулыландыра. Коръән белән бергә хикмәтне, ягъни Пәйгамбәр сөннәтен өйрәнү зарур.
• Кеше үз хәлен танып, Аллаһының нигъмәтенә шөкер итәргә тиеш. Бездән элек булган наданлык һәм азгынлык хәлен белү — безнең өчен Аллаһының рәхмәтен күбрәк аңларга ярдәм итә.