Sure Cum'a — Ayet 2

هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ

Kelime Anlamları:

• Ümmî: Okuma yazma bilmeyen, kitabı olmayan. Burada Araplar kastedilmiştir.
• Yezzîhim: Onları arındırır, temizler. Şirk ve kötü ahlaktan arındırmak anlamına gelir.
• Hikmet: Sünnet, yani Peygamberimizin (s.a.v.) sözleri ve yaşantısı.
• Dalâl-i mübîn: Apaçık, gözle görülür sapıklık.

Tefsir:

Bu âyet, Allah Teâlâ'nın insanlığa olan en büyük nimetini, yani Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed'in (s.a.v.) gönderilişini anlatmaktadır. Allah (c.c.), o dönemde okuma yazma bilmeyen, kendilerine kitap ve ilahî bir mesaj ulaşmamış olan Arap toplumuna, yine kendi içlerinden bir elçi göndermiştir. Bu elçi, onların dilini konuşan, onların içinden çıkan, hayatını onlarla geçiren bir insandı. Bu da Allah'ın rahmetinin ve hikmetinin bir gereğidir.

Peygamberimizin (s.a.v.) görevleri dört ana başlıkta toplanmıştır:

1. Onlara Allah'ın âyetlerini okumak: Kur'an-ı Kerim'i tebliğ etmek, onların kalplerine Allah'ın kelamını ulaştırmak.
2. Onları arındırmak: İnsanları şirkten, batıl inançlardan, kötü ahlaktan, kalp hastalıklarından ve manevi kirlerden temizlemek. Bu, bir nevi manevi bir arınma ve terbiye sürecidir.
3. Onlara Kitab'ı öğretmek: Kur'an'ın hükümlerini, emir ve yasaklarını, helal ve haramlarını öğretmek.
4. Onlara Hikmeti öğretmek: Peygamberimizin sünnetini, yani İslam'ın yaşanış biçimini, ahlakını ve inceliklerini öğretmek.

Bu görevler, insanlığın kurtuluşu için en mükemmel eğitim programını oluşturur. Önce inanç düzeltilir, sonra kalp arındırılır, ardından bilgi verilir ve en sonunda da bu bilginin hayata nasıl uygulanacağı öğretilir.

Âyetin sonunda ise o dönemin insanlarının durumu özetlenir: "Onlar bundan önce apaçık bir sapıklık içindeydiler." Gerçekten de o dönemde insanlar putlara tapıyor, kan döküyor, akrabalık bağlarını koparıyor, kız çocuklarını diri diri gömüyorlardı. Bu, insanlığın karanlıkta bocaladığı, huzur ve güvenin kaybolduğu bir dönemdi.

İşte bu âyet, bizlere Allah'ın rahmetinin ne kadar büyük olduğunu gösterir. Bizler bu nimetin farkına varmalı, Peygamberimizin (s.a.v.) getirdiği bu yüce öğretiye sarılmalıyız. Onun okuduğu âyetleri okumalı, onun arındırdığı gibi kalplerimizi arındırmalı, onun öğrettiği Kitab'ı ve Hikmeti öğrenmeli ve hayatımıza uygulamalıyız. Bu, hem dünyada hem de ahirette kurtuluşumuzun tek yoludur. Allah'ın bu büyük lütfuna şükretmek, ancak onun gönderdiği elçiye uymakla mümkündür.