Surat Al-Jinn — Ayat 8

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَمَسْنَا (lamasnā): nyoba ngambah, nggoleki, utawa nyedhaki.
• حَرَسًا شَدِيدًا (ḥarasan syadīdan): penjaga kang kuwat lan kenceng, yaiku para malaikat.
• شُهُبًا (syuhuban): geni murub kang sumunar, yaiku lintang-lintang kang diuncalake kanggo ngobong sapa wae kang nyedhaki langit.

1. Tafsir ayat:

Para jin padha ngandhakake marang kanca-kancane: "Satemene awake dhewe iki wis nyoba munggah menyang langit arep ngrungokake kabar-kabar kang ana ing kono, nanging awake dhewe nemu langit iku wis kebak dening para malaikat kang dadi penjaga kang kuwat lan kenceng, uga kebak dening geni murub kang sumunar. Para malaikat iku padha njaga langit supaya ora ana sapa wae kang bisa nyolong rungokake omongane para malaikat. Dene geni murub iku diuncalake marang sapa wae kang nyedhaki langit, mesthi bakal diobong lan diusir. Mula awake dhewe ora bisa maneh ngrungokake kabar saka langit kaya biyen."

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen langit iku panggonan kang dijaga banget dening Allah, mula ora ana sapa wae kang bisa ngupingi kabar-kabar gaib tanpa idin-E.
• Para jin wae ngakoni kekuwatane Allah lan ora bisa nglawan, mula manungsa luwih-luwih kudu ngakoni lan tunduk marang Allah.
• Iki dadi bukti yen Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah, amarga critane para jin iki ora bisa dimangerteni dening manungsa kajaba liwat wahyu.
• Kanthi ngerti crita iki, awake dhewe dadi luwih percaya lan tresna marang Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an ngandhani bab-bab gaib kang ora bisa dijangkau dening akal manungsa.
• Ayat iki uga ngelingake yen saben perkara kang ana ing langit lan bumi iku ana ing pangwasane Allah, mula awake dhewe kudu tansah nyedhaki Allah lan ora ngandel marang kekuwatan liya kajaba Allah.