سورت انفال — آیت 16

د کلمو معناګانې:

• يُوَلِّهِمْ دُبُرَهُ: خپله شا ورته اړول، یعنې له جنګ څخه تېښته.
• مُتَحَرِّفًا لِّقِتَالٍ: هغه څوک چې د جنګ د چل (مکر) لپاره اړوي، یعنې داسې ښکاروي چې تښتېدلی دی خو په حقیقت کې د بیا برید لپاره ځای نیسي.
• مُتَحَيِّزًا إِلَىٰ فِئَةٍ: د مسلمانانو هغې ډلې ته پناه وړل چې په جنګ کې حاضره وي، ترڅو ورسره یوځای شي او بیا جنګ ته راستون شي.
• بَاءَ: راګرځېدل، په ځان بارول.
• مَأْوَاهُ: د استوګنې ځای.

تفسیر:

د جهاد په ورځ کې، که چېرې یو مسلمان له خپلو دښمنانو څخه وتښتي او خپله شا ورته ورواړوي، نو دا کار د هغه لپاره لویه ګناه ده او د الله تعالی له غضب څخه برخمن کېږي. خو دوه استثناوې شته:

1. که چېرې د جنګ د چل لپاره اړوي، یعنې داسې وښيي چې تښتېدلی دی، خو په حقیقت کې غواړي چې بېرته راګرځي او پر دښمن برید وکړي — دا کار روا دی.
2. که چېرې د مسلمانانو له بله ډلې سره یوځای کېدو ته اړوي، ترڅو ورسره قوت پیدا کړي او بیا جنګ ته راستون شي — دا هم روا دی.

خو که چېرې له دې دوو حالتونو پرته، یوازې د وېرې له امله وتښتي، نو هغه د الله تعالی له غضب سره مخ کېږي او د هغه د استوګنې ځای جهنم دی. دا ډېره بد پایله او ډېر بد ځای دی.

فايدې:

1. دا آیت د مسلمانانو په زړونو کې د شجاعت او ثبات روحیه پیدا کوي، ځکه چې له جنګ څخه تېښته د الله له غضب او د جهنم لامل ګرځي.
2. دا آیت د جنګ په چارو کې د هوښیارۍ او ستراتیژۍ اجازه ورکوي، یعنې مسلمان کولای شي چې د دښمن د ماتولو لپاره د جنګ چلونه وکړي، تر هغه چې د هغه نیت د الله د دین د ساتلو وي.
3. دا آیت د مسلمانانو ترمنځ د یووالي او مرستې اهمیت ښیي، ځکه چې یو مسلمان کولای شي خپل ملګري ته پناه یوسي او ورسره یوځای شي، ترڅو دښمن ته ماتې ورکړي.
4. دا آیت د الله تعالی له عذاب څخه وېره پیدا کوي او مسلمانان هڅوي چې په خپلو ژمنو او دندو کې ثابت قدم وي، ځکه چې د الله له حکم څخه سرغړونه د هغه د غضب لامل کېږي.