Аль-Анфаль сүрәсе — Аять 6

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يُجَادِلُونَكَ – синең белән бәхәсләшәләр, тартышалар.
• الْحَقّ – хак, дөрес эш, ягъни сугышка чыгу.
• تَبَيَّنَ – ачыкланды, мәгълүм булды.
• كَأَنَّمَا يُسَاقُونَ – гүя аларны куып алып баралар.
• إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنظُرُونَ – үлемгә, аны үз күзләре белән күреп торган хәлдә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Пәйгамбәребезгә (с.г.в.) мөэминнәрнең бер төркеме турында хәбәр бирә. Алар Бәдр сугышына чыгар алдыннан, хакны – ягъни сугышның булачагын һәм аның кирәклеген ачык белгәннән соң да, синең белән бәхәсләшәләр иде. Аларга сугышның вакыйга булачагы ачыкланган иде, ләкин алар моңа әзер түгел иделәр, сугышка чыгу аларга авыр тойды. Алар гүя үлемгә алып барыласыңны күреп торган кешеләр кебек иделәр – үлемнең куркынычлыгын күз алдына китереп, аннан качарга тырыштылар.

Аларның бу кайбер сүзләре шуннан гыйбарәт иде: "Без сугыш өчен түгел, ә сәүдә кәрваны өчен чыккан идек. Әгәр безгә сугыш булачагын әйткән булсаң, без әзерләнеп чыгар идек", – дип әйтәләр иде. Ләкин Аллаһы Тәгалә аларга үзенең ярдәмен вәгъдә иткән иде, һәм сугышның файдасын, аның нәтиҗәсен аларга белдергән иде. Шулай да, кеше табигате буенча үлемнән курка, сугыштан кача, шуңа күрә аларның бу хәле кешелек табигатеннән килгән иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөэминнәр дә кеше, аларның да куркулары, шикләре булырга мөмкин, ләкин Аллаһыга тәвәккәл итеп, Аның вәгъдәсенә ышанып эш итәргә кирәк.
• Җиһад һәм Аллаһ юлындагы көрәш – авыр гамәл, ләкин ул мөэминнәр өчен хәерле, чөнки Аллаһы Тәгалә аның нәтиҗәсен үзе билгели.
• Пәйгамбәргә (с.г.в.) итагать итү һәм аның боерыкларын икеләнмичә кабул итү – иманның бер өлеше.
• Аллаһы Тәгаләнең вәгъдәсе хак, Аның ярдәме мөэминнәргә иңә, хәтта алар курку хәлендә булсалар да.
• Сугышка әзерлекле булу, корал һәм көч туплау – мөэминнәрнең бурычы, ә сугыштан качу – мөнафикълар сыйфаты түгел, ә кешелек табигате, ләкин ул иман белән чикләнергә тиеш.