Аль-Гашия сүрәсе — Аять 12

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فِيهَا — анда, ягъни ошбу җәннәттә.
• عَيْنٌ — чишмә, су чыганагы.
• جَارِيَةٌ — агып торучы, өзелмичә аккан.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә вәгъдә ителгән җәннәтнең тагын бер нигъмәтен сыйфатлый. Ул — җәннәттәге чишмәләр. Бу чишмәләр даими рәвештә агып торалар, аларның суы беркайчан да туктамый, кипми, азмый. Җәннәт әһелләре бу чишмәләрне үзләре теләгәнчә файдаланалар: теләсә кайда агызалар, теләгән юнәлешкә боралар, үзләренә хезмәт иттерәләр. Бу — Аллаһының мөэмин бәндәләренә әзерләгән олы нигъмәте, алар өчен чиксез рәхәтлек һәм шатлык чыганагы. Җәннәттәге бу чишмәләр дөньядагы чишмәләр кебек түгел, алар мәңгелек, саф һәм ләззәтле.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә үзенең тәкъва бәндәләренә дөньядагы бер генә нигъмәткә дә охшамаган мәңгелек нигъмәтләр әзерләгән. Бу — Аллаһының мәрхәмәтлелеген һәм юмартлыгын күрсәтә.
• Җәннәттәге нигъмәтләрнең иң зур үзенчәлеге — аларның мәңгелеклеге һәм кимчелексезлеге. Дөньядагы мал-мөлкәт, ләззәтләр вакытлыча, ә җәннәт нигъмәтләре мәңгегә кала.
• Бу аять мөэминнәрне дөньяда изге гамәлләр кылырга һәм Аллаһыга тугрылыклы булырга дәртләндерә, чөнки аларны көткән әҗер бик зур.
• Җәннәттәге чишмәләрнең ирекле агуы — Аллаһының бәндәләренә карата чиксез юмартлыгын күрсәтә: ул аларга теләгәнчә файдаланырлык ирек биргән.