سوره غاشیه — آیه 12

معانی کلمات:

• عَیْنٌ: چشمه و چشمهای که آب از آن میجوشد.
• جَارِیَةٌ: روان و جاری، آبی که پیوسته در حرکت است و نمیاِستد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی از نعمتهای بهشتی اشاره میکند و میفرماید: در آن بهشتِ والا، چشمهای روان و جاری وجود دارد که آب آن هیچگاه قطع نمیشود و پیوسته در جریان است. این چشمه نه تنها برای نوشیدن، بلکه برای بهرهبرداری بهشتیان است؛ آنان هرگونه که بخواهند، آن را جاری میسازند و به هر سمت که اراده کنند، روان میکنند. آب این چشمه زلال و گواراست و هیچگونه آلودگی یا ناخوشایندی در آن نیست. این توصیف، نمادی از نعمتهای پایدار و بیپایان بهشت است که در آن هیچ نقصان و زوالی راه ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• نعمتهای بهشت برخلاف نعمتهای دنیا، پایدار و همیشگی است؛ چنانکه چشمههای آن نیز همواره جاری و پرآب است.
• این آیه مؤمنان را به امیدواری و تلاش برای رسیدن به چنین پاداشی ترغیب میکند و یادآور میشود که سختیها و زحمات دنیا در برابر این نعمتهای جاودان، ناچیز است.
• تصویر زیبای چشمههای جاری در بهشت، نشاندهنده لطف و کرم بیپایان خداوند نسبت به بندگان مؤمن و مطیع است و محبت او را در دل انسان زنده میکند.