Surat Al-Ghasyiyah — Ayat 12

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• عَيْنٌ (Ainun): Ing kene tegese sumber banyu utawa mata banyu, dudu mata kanggo ndeleng.
• جَارِيَةٌ (Jariyah): Banyu kang mili lan terus mlaku, ora mandheg-mandheg.

1. Tafsir ayat:

Ing swarga kang wis diterangake ing ayat-ayat sadurunge, ana sumber banyu kang tansah mili, ora tau mandheg utawa kendhat. Banyu iku mili kanthi deres lan resik, lan wong-wong mukmin kang ana ing kana bisa ngatur lan nggunakake banyu iku sakarepe dhewe, arep dialirake menyang endi wae tetep bisa. Sumber banyu iki dadi salah sijine kenikmatan kang gedhe banget ing swarga, amarga banyu kang mili terus-terusan iku nggambarake kabegjan kang ora ana pungkasane, beda banget karo kahanan ing donya kang kabeh ana watese lan bisa entek.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen swarga iku panggonan kang kebak kenikmatan kang ora bisa dibayangake dening akal manungsa, mula kita kudu sregep ngupaya supaya bisa mlebu ing kana.
• Banyu kang mili terus-terusan ing swarga iku tandha yen nikmat ing akhirat iku langgeng, ora ana pedhote, mula aja nganti kita mung ngejar nikmat donya kang mung sedhela.
• Kanthi ngerti gambaran swarga kang kaya mangkene, kita diajak supaya tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga agama iki kang nuduhake dalan menyang kabegjan kang sejati lan langgeng.
• Kita kudu yakin yen saben tumindak becik lan ketaatan ing donya iki bakal diganjar kanthi nikmat kang ora ana tandhingane ing akhirat.