Сураи Ат-Тауба Оят 60 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Садақот барои фақирон асту мискинон ва коргузорони ҷамъоварии он. Ва…

Ат-Тауба · 60/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

۞ إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ۝٦٠

🔤 Transliteration

Innamas sadaqaatu lilfuqaraaa`i walmasaakeeni wal `aamileena `alaihaa wal mu`al lafati quloobuhum wa fir riqaabi walghaarimeena wa fee sabeelil laahi wabnis sabeeli fareedatam minal laah; wal laahu `Aleemun Hakeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Садақот барои фақирон асту мискинон ва коргузорони ҷамъоварии он. Ва низ барои ба даст овардани дили мухолифон ва озод кардани бандагону қарздорон ва харҷ дар роҳи Худо ва мусофирони мӯҳтоҷ ва он фаризаест аз ҷониби Худо. Ва Худо донову ҳаким аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои асосӣ:

الصَّدَقَاتُ: закотҳои воҷиб.
الْفُقَرَاءِ: фақироне, ки мол доранд, вале камбудашонро пӯшонида наметавонанд ва ҳолашон ба мардум маълум нест.
الْمَسَاكِينِ: мискиноне, ки ҳеҷ чиз надоранд ё ба қадри кофӣ надоранд ва ҳолашон ошкор аст.
الْعَامِلِينَ عَلَيْهَا: коркунони ҷамъоварӣ ва тақсими закот.
الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ: касоне, ки дилҳояшон бо додани закот ба ислом ҷалб ё устувор карда мешаванд.
فِي الرِّقَابِ: озод кардани ғуломон ва мукотабон (ғуломоне, ки бо аҳд ба озодӣ мерасад).
الْغَارِمِينَ: қарздорони аз ҳад зиёд, ки қарзашонро адо карда наметавонанд, ба шарте ки дар гуноҳ ва исроф сарф накарда бошанд.
فِي سَبِيلِ اللَّهِ: роҳи Худо, яъне ҷиҳод ва тайёр кардани муҷоҳидон.
وَابْنِ السَّبِيلِ: мусофири дар роҳ монда, ки нафақааш тамом шудааст.
فَرِيضَةً: воҷиб ва муқарраршуда.
عَلِيمٌ: доно ба маслиҳатҳои бандагонаш.
حَكِيمٌ: ҳаким дар тадбир ва шариати худ.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят ҷойҳои сарф кардани закотро муайян карда, мефармояд, ки закотҳои воҷиб танҳо ба ин ҳашт гурӯҳ дода мешаванд:

Аввал, фақирон — онҳое, ки мол ё даромад доранд, аммо ба эҳтиёҷоташон кофӣ нест ва ҳолашон ба мардум пинҳон аст. Дуюм, мискинон — онҳое, ки қариб ҳеҷ чиз надоранд ва ҳолашон аз рӯи зоҳир ё гуфторашон ошкор аст. Сеюм, коркунони закот — онҳое, ки имом барои ҷамъоварӣ ва тақсими закот таъин мекунад ва ба андозаи кори худ ҳатто агар сарватманд бошанд ҳам музд мегиранд. Чорум, муаллафатулқулуб — касоне, ки бо додани закот дилҳояшон ба ислом ҷалб мешаванд, ё имонро устувор мекунанд, ё шарри онҳо аз мусулмонон дур карда мешавад. Панҷум, дар озод кардани ғуломон — ба мукотабон ва ғуломон барои озодӣ дода мешавад. Шашум, қарздорон — онҳое, ки қарзҳо бар онҳо гарон шудааст ва барои ислоҳи байни мардум ё ба сабаби қарзи ҳалол дар тангӣ мондаанд, на барои гуноҳ ва исроф. Ҳафтум, дар роҳи Худо — барои муҷоҳидон ва тайёр кардани онҳо дар роҳи Худо. Ҳаштум, ибни сабил — мусофири дар роҳ монда, ки нафақааш тамом шудааст.

Ин тақсим ва маҳдуд кардани закот ба ин ҳашт гурӯҳ фармони Худованд аст, ки Ӯ онро воҷиб гардонидааст. Худованд ба маслиҳатҳои бандагонаш доност ва дар тадбир ва шариати худ ҳаким аст, ҳар чизро дар ҷои худ мегузорад.

Фоидаҳо:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат ва тавозун аст: закот ба таври дақиқ ба касоне дода мешавад, ки воқеан эҳтиёҷ доранд ё барои манфиати умумии мусулмонон заруранд.
Закот воситаи поксозии мол, тақвияти ҳамдилӣ ва кӯмак ба қишрҳои заифи ҷомеа аст.
Дар ин оят раҳмат ва ҳикмати Худованд зоҳир мешавад, ки ҳар ҳукмеро ба манфиати бандагонаш ва бо дониши комил муқаррар кардааст.
Адои дурусти закот сабаби баракат дар мол, покии нафс ва наздикии банда ба Худованд мегардад.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба аҳкоми ислом бо дили кушод ва боварӣ амал кунем, зеро он аз ҷониби Худои доно ва ҳаким фарз шудааст.

📜 Оят 58-62 — Сураи Ат-Тауба

58وَمِنْهُم مَّن يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِن لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ

Баъзе аз онҳо туро дар тақсими садақот ба зулм муттаҳам мекунанд, агар ба онҳо ато кунанд, хушнуд мешаванд ва агар ато накунанд, хашм мегиранд.

59وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ

Чӣ мешавад, агар ба он чӣ Худову паёмбараш ба онон ато мекунад, хушнуд бошанд ва бигӯянд: «Худо моро бас аст ва Худову паёмбараш моро аз фазли худ бенасиб нахоҳанд гузошт ва мо ба Худо рағбат мекунем?»

60۞ إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

61وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ ۚ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Баъзе аз онҳо паёмбарро меозоранду мегӯянд, ки ӯ ба сухани ҳар кас гӯш медиҳад. Бигӯ: «Ӯ барои шумо шунавандаи сухани хайр аст. Ба Худо имон дорад ва мӯъминонро бовар дорад ва раҳматест барои онҳое, ки имон овардаанд. Ва онон, ки расули Худоро биёзоранд, ба шиканҷае дардовар гирифтор хоҳанд шуд.

62يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُوا مُؤْمِنِينَ

Дар баробари шумо ба Худо савганд мехӯранд, то хушнудатон созанд ва ҳол он ки агар имон овардаанд, шоистатар аст, ки Худову расулашро хушнуд созанд.

← Оят 59 📖 Ат-Тауба Оят 61 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

60Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 60

Сураи Ат-Тауба Оят 60 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Садақот барои фақирон асту мискинон ва коргузорони ҷамъоварии он. Ва…

Сураи Оят 60/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 58–62. Ба Тоҷикӣ: Русский.