Сураи Ат-Тауба Оят 61 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз онҳо паёмбарро меозоранду мегӯянд, ки ӯ ба сухани…

Ат-Тауба · 61/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ ۚ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ۝٦١

🔤 Transliteration

Wa minhumul lazeena yu`zoonan nabiyya wa yaqooloona huwa uzun; qul uzunu khairil lakum yu`minu billaahi wa yu`minu lilmu mi neena wa rahmatul lillazeena aamanoo minkum; wallazeena yu`zoona Rasoolal laahi lahum `azaabun aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Баъзе аз онҳо паёмбарро меозоранду мегӯянд, ки ӯ ба сухани ҳар кас гӯш медиҳад. Бигӯ: «Ӯ барои шумо шунавандаи сухани хайр аст. Ба Худо имон дорад ва мӯъминонро бовар дорад ва раҳматест барои онҳое, ки имон овардаанд. Ва онон, ки расули Худоро биёзоранд, ба шиканҷае дардовар гирифтор хоҳанд шуд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ талаб мекунанд:

— «أُذُن»: гӯш; дар ин ҷо маҷозан ба маънои шахсе, ки ҳар суханро мешунавад ва қабул мекунад, истифода шудааст.

— «يُؤْذُونَ»: озор медиҳанд, ранҷ мерасонанд.

— «أَذُنُ خَيْرٍ»: гӯши некӣ; яъне шунавандаи некӣ ва хайр.

— «عَذَابٌ أَلِيمٌ»: азоби дардовар ва ранҷовар.

Тафсири оят:

Дар миёни мунофиқон касоне ҳастанд, ки бо суханони худ ба Паёмбар (с) озор мерасонанд ва мегӯянд: «Ӯ гӯшест, ки ҳар чизеро мешунавад ва зуд қабул мекунад». Худованд ба Паёмбари худ мефармояд: бигӯ, ки ӯ гӯши некӣ аст барои шумо; яъне агар ӯ ҳар суханро мешунавад, ин ба фоидаи шумост, на зиёни шумо. Ӯ ба Худо имон дорад ва суханони мӯъминони ростқавлро тасдиқ мекунад ва ба онҳо бовар мекунад. Паёмбар (с) барои касоне аз шумо, ки имон овардаанд, раҳмат аст, зеро боис ва сабаби ҳидояти онҳо гардидааст. Ва онҳое, ки ба Расули Худо озор мерасонанд, барои онҳо азоби дардовар ва ранҷовар омода аст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Паёмбар (с) бо халқи худ чӣ қадар меҳрубон ва бофарҳанг буд; ӯ ҳатто ба суханони душманонаш бо некӣ муносибат мекард ва ин сифати бузурги ахлоқии ӯст.

— Худованд Паёмбари худро ҳимоя мекунад ва ба душманони ӯ ҳушдор медиҳад, ки ҷазои озор расонидан ба Расули Худо сахт аст. Ин ба мӯъминон оромиш ва боварӣ мебахшад, ки ҳақ ҳамеша ғолиб аст.

— Дар оят таъкид шудааст, ки Паёмбар (с) барои мӯъминон раҳмат аст. Ин нишон медиҳад, ки пайравӣ аз ӯ ва паёмҳои ӯ сабаби некбахтӣ ва раҳмати Худо дар дунё ва охират мегардад.

— Оят моро тарбия мекунад, ки аз озор расонидан ба дигарон, хусусан ба шахсони нек ва солеҳ, худдорӣ кунем ва бо суханони нек ва рафтори шоиста ба ҳамдигар муносибат намоем.

— Ин оят бори дигар собит мекунад, ки Қуръон каломи Худои доност ва ҳақиқатро дар бораи мунофиқон ва мӯъминон равшан баён мекунад; пас касе, ки ба он имон оварад, ҳақиқатро меёбад ва аз гумроҳӣ наҷот меёбад.

📜 Оят 59-63 — Сураи Ат-Тауба

59وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ

Чӣ мешавад, агар ба он чӣ Худову паёмбараш ба онон ато мекунад, хушнуд бошанд ва бигӯянд: «Худо моро бас аст ва Худову паёмбараш моро аз фазли худ бенасиб нахоҳанд гузошт ва мо ба Худо рағбат мекунем?»

60۞ إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

Садақот барои фақирон асту мискинон ва коргузорони ҷамъоварии он. Ва низ барои ба даст овардани дили мухолифон ва озод кардани бандагону қарздорон ва харҷ дар роҳи Худо ва мусофирони мӯҳтоҷ ва он фаризаест аз ҷониби Худо. Ва Худо донову ҳаким аст!

61وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ ۚ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَّكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَيُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَرَحْمَةٌ لِّلَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ ۚ وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

62يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ لِيُرْضُوكُمْ وَاللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَقُّ أَن يُرْضُوهُ إِن كَانُوا مُؤْمِنِينَ

Дар баробари шумо ба Худо савганд мехӯранд, то хушнудатон созанд ва ҳол он ки агар имон овардаанд, шоистатар аст, ки Худову расулашро хушнуд созанд.

63أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَن يُحَادِدِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدًا فِيهَا ۚ ذَٰلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ

Оё намедонанд, ки ҳар кас, ки ба Худову паёмбараш зиддият мекунад, ҷовидона дар оташи ҷаҳаннам хоҳад буд ва ин расвоии бузургест?

← Оят 60 📖 Ат-Тауба Оят 62 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

61Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 61

Сураи Ат-Тауба Оят 61 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Баъзе аз онҳо паёмбарро меозоранду мегӯянд, ки ӯ ба сухани…

Сураи Оят 61/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 59–63. Ба Тоҷикӣ: Русский.