Аль-Адият сүрөсү — Аят 2

1. Сөздөрдүн мааниси:

• فَالْمُورِيَاتِ: от чыгаргандар, от чагылдыргандар. Бул жерде аттардын туяктары ташка тийгенде учкун чыгарышы сүрөттөлөт.
• قَدْحًا: от чагуу, учкун чыгаруу. Аттын туягы ташка катуу тийип, от чыккандай болушу.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Аллах Таала бул аятта согуш майданына шашкан аттардын дагы бир укмуштуу сыпатын баяндайт. Ал аттар катуу чуркаганда туяктары жерге, айрыкча таштак жерлерге катуу тийип, туяктын учунан от учкундары чагылып чыгат. Бул алардын ылдамдыгынын, күч-кубатынын жана аракетинин катуулугун көрсөтөт. Аттын туягы ташка тийгенде чыккан учкун — анын ээси үчүн Аллах жолунда кылган кызматынын, курмандыгынын жана берилгендигинин белгиси. Ошондуктан Аллах ушул сыяктуу аттар менен ант ичип, алардын артыкчылыгын жана адам баласынын Раббисине болгон моюн сунуусундагы маанисин баса белгилейт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала өзүнүн жараткан нерселери менен ант ичүү аркылуу алардын баалуулугун жана адамзат үчүн маанисин көрсөтөт.
• Аттын Аллах жолундагы кызматы, анын күч-кубаты жана ылдамдыгы — ыймандуу адам үчүн үлгү. Бул бизди да Аллах жолунда күч-кубат жумшоого, жигердүү болууга чакырат.
• Ислам дини күч-кубатту, тайманбастыкты жана Аллах жолундагы курмандыкты жогору баалайт. Бул аят аркылуу ыймандуу адам өзүнүн жүрөгүндөгү берилгендикти жана жакшылыкка умтулууну бекемдейт.
• Аллахтын кудуретүү жана даанышмандыгы ар кандай жаратылыш кубулуштарында, аттын туягынан чыккан учкунда да көрүнөт. Бул бизди Аллахтын белгилерине көңүл бурууга, Аны таанууга жана Ага ыраазы болууга үндөйт.