Аль-Адият сүресі — Аят 2

1. Сөздердің мағынасы:

• فَالْمُورِيَاتِ: тұяқтарымен от шақыратын жылқылар.
• قَدْحًا: соқтығысу, шақыру, ұшқын шығару.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала осы аятта тұяқтарымен тасқа соғылып, от ұшқынын шашқан жылқылармен ант етеді. Бұл жылқылар қатты жүгірген кезде тұяқтары тасқа тиіп, ұшқын атылады. Осы бейне арқылы жылқылардың қажыр-қайраты, жүгірістерінің жылдамдығы мен күші суреттеледі. Алла Тағала осындай ғажайып жаратылыспен ант етіп, адамдардың назарын Жаратушының құдіретіне және Оның жаратқан жаратылыстарының кереметтігіне аудартады.

1. Аяттан алынатын пайдалы тұстар:

• Алла Тағаланың құдіреті шексіз, Ол жылқы сияқты жаратылыстарды адамзатқа қызмет еткізіп, олардың бойына керемет қасиеттерді сыйлаған.
• Жылқылардың тұяғынан от ұшқыны шығуы — Жаратушының жаратылыстағы ғажайып заңдылықтарының бір көрінісі. Бұл адамды Алланың ұлылығын мойындауға жетелейді.
• Құран Кәрімнің тілі өте әсерлі әрі бейнелі. Ол адамның көңіліне әсер етіп, ойын тереңдетеді, әрі Жаратушының белгілерін тануға шақырады.
• Осындай көріністер арқылы адам баласы Алланың нығметтеріне шүкір етуге, Оның жаратқан жаратылыстарын бағалауға және Исламның әсемдігін терең түсінуге ұмтылады.