سورت عاديات — آیت 2

د کلمو معناګانې:

• فَالْمُورِيَاتِ: هغه آسونه چې اور راوباسي (د تیږو سره د سُمو د ټکر له امله).
• قَدْحًا: د اور بلېدل/راباسل (د سُمو په واسطه له تیږو څخه د اور څرک راوتل).

تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د هغو آسونو لوړه کوي چې د تېز چل په وخت کې د هغوی سُمانه له تیږو سره ټکر کېږي او د دې ټکر له امله له هغو څخه د اور څرکونه راوځي. دا د هغو آسونو یادونه ده چې د جګړې په وخت کې په بشپړ ځواک او چټکتیا سره منډه وهي، تر دې چې د هغوی د سُمو له ټکر څخه اور بلېږي. دا د الله تعالی د قدرت او د هغه د مخلوقاتو د حیرانونکو ځانګړنو ښودنه ده، چې د قیامت د ورځې د احوالو او د انسان د ناشکرۍ د بیان لپاره زمینه برابروي.

فايدې:

1. الله تعالی په خپلو مخلوقاتو لوړه کوي، چې دا د هغه د قدرت او حکمت ښکارندوی دی او مونږ ته درس راکوي چې د الله په نعمتونو او قدرت کې فکر وکړو.
2. دا آیت مونږ ته د هغو آسونو ارزښت ښیي چې د الله په لاره کې کارول کېږي، او دا مونږ ته د جهاد او د الله په لاره کې د قربانۍ هڅونه کوي.
3. د دې آیت له مطالعې څخه مونږ ته دا معلومېږي چې الله تعالی د خپلو بندګانو د اعمالو او هڅو څارونکی دی، او هغه څه چې د الله په لاره کې ترسره کېږي، هیڅکله ضایع نه کېږي.
4. دا آیت مونږ ته د قیامت د ورځې د سختۍ یادونه کوي او مونږ ته دا پند راکوي چې د الله د نعمتونو شکر وباسو او له ناشکرۍ څخه ځان وساتو.